Üç Perdelik Bir Oyun · Ilias P. Katsis
Prova uyarlaması:
Pavlos Katsis — kimya mühendisi — netcontrol.net
BIRAK ANNE — AYA UÇSUN
Oyuncu seçim dosyası — Yönetmenler, oyuncu seçim yönetmenleri ve oyuncular için: her rolün büyüklüğü, kimin hangi sahnede olduğu, seçme sahneleri ve her oyuncu için replik-ipucu metni.
Roller
| Kelime | Pay | Replik | Ortalama replik | En uzun replik | Konuşma süresi | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| DORIAN Genç hermafrodit. Medea Studio'da yaratıcı yazarlık küratörü. JETT'in çocuğu; BEDLAM'a "Baba" der. |
969 | 36% | 130 | 7 | 35 | ~7.5 dk |
| BEDLAM Klasik Filoloji profesörü. Trajedinin deneysel laboratuvarı olan "Medea Studio"yu yönetir. Akademisyen, kırılgan, biraz gösteriş meraklısı. |
769 | 28% | 101 | 8 | 42 | ~5.9 dk |
| JETT Antik Dramanın önde gelen yorumcusu. BEDLAM'ın kız kardeşi, DORIAN'ın annesi. |
580 | 21% | 102 | 6 | 143 | ~4.5 dk |
| BILL Anavatandan gelen büyük sponsor. |
165 | 6% | 45 | 4 | 14 | ~1.3 dk |
| VLAD Nasyonal Sosyalist Klasik Filoloji öğrencisi. DORIAN'ın sevgilisi. |
112 | 4% | 22 | 5 | 18 | ~0.9 dk |
| ANNE BEDLAM ve JETT'in annesi. I. Perde'nin büyük bölümünde kuyunun üzerinde baş aşağı sarkar. |
92 | 3% | 9 | 10 | 23 | ~0.7 dk |
| KORO | 22 | 1% | 4 | 6 | 10 | ~0.2 dk |
Yalnızca söylenen sözcükler sayılır, sahne yönergeleri değil. Konuşma süresi dakikada yaklaşık 130 sözcükle.
Kim hangi sahnede
| I. PERDE — 1. SAHNE | I. PERDE · BİRİNCİ PERDE — SAHNE 2 | İKİNCİ PERDE — SAHNE 1 | İKİNCİ PERDE · II. PERDE — SAHNE 2 | İKİNCİ PERDE · II. PERDE — SAHNE 3 | III. PERDE — SAHNE 1 | III. PERDE — SAHNE 2 | III. PERDE — 3. SAHNE | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| DORIAN | ● 21 | ● 21 | ● 30 | ● 1 | ● 14 | ● 5 | ● 19 | ● 19 |
| BEDLAM | ● 36 | ● 33 | ● 8 | ● 13 | ● 2 | ● 9 | ||
| JETT | ● 18 | ● 33 | ● 7 | ● 9 | ● 29 | ● 6 | ||
| BILL | ● 28 | ● 17 | ||||||
| VLAD | ● 8 | ● 4 | ● 7 | ● 3 | ||||
| ANNE | ● 9 | |||||||
| KORO | ● 4 |
● = Replik
Seçme sahneleri
DORIAN
Sahne 1 · I. PERDE — 1. SAHNE · ile BEDLAM
(sallanarak)
İşte buradalar. Saf ipek.
Hadi artık. Duvar'ı yıkmadan önce.
Süre doldu.
Orada hâlâ şişkin askerler varken.
(alaycı)
Senin sokakların. Pislik içinde.
Gümüş bir kurşun gibi fırladım geçtim.
Saçlar alev alev. Dışarıda çöp bidonları yanıyor.
Yazıklar olsun ona. Yaşlı kadın.
Biz hiç giymeyiz. Biz Selinoi'yiz.
(dosyayı çarparak kapatır; kayıt cihazını yeniden başlatır)
Silēnoi. Dionysos'un oğlanları.
Duyuyor musun? Silēnoi!
Baştan.
Kayıtta.
(cilveli)
Senin için hepsini söylerim, Bedlam. Değil mi?
Hastayım.
O yaşlı kadın—büyükannem, Medea—domuzlara attı—
(BEDLAM'ı gösterir)
onu, babamı ve kız kardeşini—annemi—bir çuvala koydu.
Çocuklarını—iki kardeşi—Medea gibi—domuz yemi olsun diye fırlattı—
Böylece çocuksuz bar bar dolaşabilecekti.
(dosyaya şaplak atar)
Saçmalık.
Dedik ki—kocasını cezalandır.
Çünkü aldattı.
Evet. Şimdi hatırla.
Bu yüzden kötü Medea'yı boğuyoruz—cup, cup—
kuyuda. Çocukları duman kadar ince sebeplerle domuzlara atmamayı öğretelim diye.
Babamı cezalandırmak için—Thanasis. Deniz kaptanı.
Kayıtta.
Çuval yarıldı. İki bebek dışarı çıktı.
Okul müdiresi eriyor—onları temizliyor, besliyor, yanında tutuyor.
Kendi kişisel kullanımı için. Artı geri kalanı.
(rüya gibi; sonra düzeltir)
Ne hatırlıyorsan. Delilik. Geceler. Sefalet.
Savaş. İşgal. Bilirsin.
(Su sesi. ANNE kuyuda silkelenir.)
Buna ne oluyor?
Daldı. Kayalar.
(el çırpar; KAYIT'a basar)
Devam.
Sayfayı çevir.
"Hayır kurumuna girdik..." kısmından sonra. Başla.
Bant dönüyor. Bitir.
(kuyuya doğru fısıldar)
Büyükanne, arkaya dolanıyorum—yatacağım—
birkaç erkek adamla—hemen dönerim.
Kımıldama.
(sert)
Programında başka bir şey var mı?
(geri uzanır)
Koro'yu da ben yaparım.
Bale eğitimi aldım.
(sahte akademik)
Düşüş. Şarkı. Bale. Kız. Baba. Sevgili. Fark etmez.
Argos. Hollywood. Korint. Cehennem. Berlin. Bir duman farkı.
Saçını savur "sözde"lerimizi söylerken.
(ANNE'yi yukarı çeker; yarı baygın halde yatırır)
Büyükanneyle oturacağım. Bu bir oyun, Büyükanne.
Söyleriz. Kaydederiz. Her şeyi. Düşünmek yok.
Bu gece dinleyeceğim. Yazacağım.
Sonra Babam sahneleyecek. Pontus.
Pontus mersin balığı havyarı ikram edeceğim.
Pontus'ta bir bodrumumuz var.
Bomba geçirmez.
Ama sonra. Gelecek ay. Şubat.
Annemle olduğumu sanıyor.
Oedipus'un—Annemin sevgilisinin—sayfalarını sokuşturuyorum,
sponsorumuz—sızlanıyor.
Sahne 2 · İKİNCİ PERDE · II. PERDE — SAHNE 3 · ile BEDLAM, JETT
(onu durdurmak için uzattığı el havada asılı kalır)
Benim aptalım—onu ne ürküttü—yine yalınayak koşuyor.
Bütün gece öksürecek.
(JETT, DORIAN'ın havada asılı kalan elini tutup öper.)
(ANNE'nin cesedi kıpırdar.)
Biz oynarız. O kalır. Büyükanne uçar. Anne kalır.
(JETT tabancayı çeker. ANNE'nin cesedine iki ağır el ateş eder. BEDLAM istifini bozmaz. Tabancayı kılıfına sokar.)
Umarım bizim gerçeği torbaya koymuşsundur.
Yoksa muhbirler sana bir dublör mü yutturdu.
Annemin siyah benini kontrol ettin mi—
amının solundaki?
(hızlı)
Elbette.
(DORIAN'ı kendine çeker, korumacı)
Çocuğun önünde—gerçekten mi.
Siz militaristler utanmazsınız.
Çocuğum için böyle sözler kullanma—
elimden aldığın bebek için—
bana dengesiz diyen—
tehlikeli—onların mahkemesinde?
Onu nereye atıyoruz?
(Uzun duraklama. Cam gibi bakış. Buz gibi.)
(düz)
Medea kıskançlıktan öldürmedi.
Geri dönmek için öldürdü.
Kendi ilahi doğasına.
Ölümlü aşkı onu zehirledi.
Çocuklar zehirdi.
Onları kesip attı.
(deftere not alır)
A-ha. Söylemiştim sana, pislik.
Jason umursamadı.
Dünyevi şeyler istedi. Çeyiz. Yaşlılık.
Ölümlü adam.
İlahi kıvılcım yok.
Aptal da değil.
(Babasına bir öpücük yollar; tünele girer; gürler)
Bana porselen borçlusun—unutma.
(Erkeklerin elleri onu tünele çeker. Yarı çıplak direnir.)
Unutma, Oedipus-BILL, birazdan içeri girecek—aptalı oynayarak—o da—
(sert; azarlayarak)
DORIAN!
Öyle çekme, seni kaslı hödük.
Esneteceksin onları. Dur—gammazlamam lazım—
Yapma.
(askere tokat atar; teslim olur, tahrik olmuş)
Oedipus'un annemle ve benimle bir bağı daha var—öyle diyor Babam. Neye inanmalı.
(ANNE'nin cesedi hareket ettirilip ters çevrilir.)
(tüneldeki adamlara)
Tahrik oldunuz, ha?
(JETT eğilir, ağlar, başını yere vurur. BEDLAM DORIAN'ı azarlamak için atılır, ama askerlerin elleri onu tünele çeker. Birden—guguklu saat gibi—DORIAN üç ayrı çıkışta yeniden belirir—gülerek—çıplak.)
Ben bir vampirim, Anne. Sıradan bir pislik değil!
(Geri dalar. Ürkütücü kahkaha.)
(IŞIKLAR BİRDEN SÖNER.)
Sahne 3 · III. PERDE — 3. SAHNE · ile BEDLAM, VLAD
(yazarken anlatır)
"Bıçağı kaldırıyor.
Gözünü kırpmıyor.
Ay dolu.
Mumlar titriyor.
Anne yerden izliyor.
Baba kenardan izliyor.
Ben masadan izliyorum.
Kartal her yerden izliyor."
(VLAD süngüyü JETT'in sırtına, kalbine saplar. JETT sessizce kıvrılır, geriye düşer. DORIAN'ı son kez görmek için döner. Ona dokunmak için elini kaldırır. DORIAN geri çekilir—uzanmasına izin vermez. JETT'in eli düşer. Ölüyor ama henüz ölmedi.)
(yazmaya/anlatmaya devam eder)
"Bana uzanıyor.
Elini tutmuyorum.
Bunu bana o öğretti.
Tanık dokunmaz.
Tanık sadece görür."
(VLAD süngüyü çıkarır. Elleri titriyor. Parmaklarını JETT'in yarasına sokar. Kanı DORIAN'ın yanaklarına sürer. JETT hafifçe doğrulur—son gücü—DORIAN'ı öpmeye çalışır. DORIAN eğilir ama uzanmasına izin vermez. JETT yığılır.)
(ayağa kalkar; sendeler; VLAD'a)
Bak. Aynı kan.
(Kendi bileğini ısırır. Kendi kanını parmaklarındaki JETT'in kanıyla karşılaştırır.)
Aynı kan.
Aynı irisler.
Fotoğrafımı çek.
Hatırlayacağın son görüntü.
(JETT'in yanına diz çöker. Bedene yumruklarla vurur—öfke, keder, rahatlama—hepsi karışık.)
(daha da eğilir; yüzünü JETT'in yüzüne burun buruna bastırır; göz kapaklarını kaldırır)
Aynı gözler.
Şimdi bir hayvan gibi saklanıyorsun.
Servisler, suçluluk ve Kanun tarafından avlanıyorsun.
(Ayağa kalkar. VLAD'a bakar. O titriyor, süngüsü kalkık.)
Titriyorsun, küçük bıçakçı.
Seni bir sinek gibi yakaladı.
Bir karadul gibi ezdi.
Alnına oturduğunu hissetmedin mi? O ölüm bakışını?
Kabul etti. Kendi cezasını kendi belirledi.
Beni de düzeltti.
Beni senden kurtardı.
(şilteden, sessizce)
İlk ikisi seni canlı canlı yer.
O, kendisini içip bitiren aşkı lanetleyecek vahşi bir damızlık değildi.
Gururla yattı. Kesime giden bir koyun gibi.
İsa gibi yerde sürüklendi. Süngüyle.
Affet beni Tanrım.
Tavandan sarımsakla sarkan bir köylü kraliçesi değil.
Önce kendini bıraktı. Sonra teslim oldu.
Gözleri sana oğluyla yattığını söyleseydi, Medusa bile olsan taş kesilirdin.
(sessizce)
Devam et. Sen güçlüsün.
(BEDLAM'a)
Hey Baba—Euripides, Jocasta'nın kendini asmadığını söyler.
Oğullarının bedenleri üzerinde kılıç. Biliyor muydun?
Sonra, çocuk. Sonra.
Önce, gelen hediyeyi al. Tamamen.
(geri çekilirken, dişlerini göstererek)
Vampirler!
(DORIAN süngüyü yırtık giysisiyle sarar.)
Parmak izlerini bulaştırma.
Lycaon'a pişirmesi için vereceğim.
Çocuk oyunları ezbere biliyor.
Gözler yukarı. Bacaklarına dikkat et.
Kalk. Annemi konteynere yüklüyoruz. Hadi.
Sapıklık kapma.
Ben mi? Ne?
Küçükken ayaklarımı bağlardın. Beni yakın tutmak için.
(Uzun sessizlik. JETT'in bedeniyle ANNENİN cesedinin üzerinden birbirlerine bakarlar. Artık iki ceset. Aralarında kuyu.)
(kırık)
Şimdi ne yapacağız.
(soğuk)
Bitiriyoruz.
(Masaya yürür. BEDLAM'ın sandalyesine oturur. Kartala bakar. VLAD kanlı süngüyle donmuş halde durur. BEDLAM JETT'in bedeninin yanına yığılır—sonunda hareket eder, sonunda ona dokunur. Çok geç.)
(kartala)
Hepsini gördün.
(Kartal bakar.)
Yaptığımız her şeyi gördün.
Dönüştüğümüz her şeyi.
Hiç bakmadın başka yere.
(Defterini alır. Temiz bir sayfa açar. Yazar.)
(yazarken okur)
"İki anne öldü.
Biri boğularak.
Biri bıçakla.
Oğul felç olmuş duruyor.
Sevgili suçlu duruyor.
Çocuk tanık duruyor.
Kartal ebedi duruyor."
BEDLAM
Sahne 1 · I. PERDE — 1. SAHNE · ile DORIAN
(at sineğine)
Hâlâ yüzüyor musun, ezik?
(Erinyesler ANNE'nin başına üşüşür. BEDLAM açık avucunu gösterir. Bezleri sıyırır. At sineğini yutar. Parça biter.)
Gluk. Öğren, seni küçük sürüngen.
Anne—başını eğ. Çocuk geliyor.
(ANNE kuyuya geri kayar. Dışarıda: motosiklet motoru; korna. DORIAN hızlı park eder. BEDLAM ulur; incir işareti yapar.)
DORIAN—içeri—yürü! Sıra sende.
Kasktan önce motoru kapat. Tanrım.
(DORIAN girer, yüzü kızarmış, hıçkırıyor. JETT kirli camdan izliyor, "ajanlara" dinlemelerini işaret ediyor. Rock şarkısı sızıyor içeri. Sallanıyorlar.)
İşte senin girişin bu.
(Otobüs kapısını savurur. Kuyu görünür. ANNE'nin başını bağlı ayağından suya daldırır.)
(vinç ritmine; sallanan tefi tekmeler)
Kır şunu kızım.
(ANNE'yi yoyo gibi indirip kaldırır. ANNE tükürür, hırıltıyla lanetler okur.)
Anne—kes sesini. Külotunu yukarı çek. İyi. Böyle devam.
Bak, çamaşır iplerine daldım—bir şalvar aşırdım—
ipek—parlak—giydim.
İşte. Saf ipek. Bunu unutma.
(“L.A. Woman” cızırtıyla çalar. Sallanırlar.)
(sallanarak)
İşte buradalar. Saf ipek.
Hadi artık. Duvar'ı yıkmadan önce.
Süre doldu.
Orada hâlâ şişkin askerler varken.
(alaycı)
Senin sokakların. Pislik içinde.
Gümüş bir kurşun gibi fırladım geçtim.
Saçlar alev alev. Dışarıda çöp bidonları yanıyor.
Yazıklar olsun ona. Yaşlı kadın.
Biz hiç giymeyiz. Biz Selinoi'yiz.
(dosyayı çarparak kapatır; kayıt cihazını yeniden başlatır)
Silēnoi. Dionysos'un oğlanları.
Duyuyor musun? Silēnoi!
Baştan.
Kayıtta.
(cilveli)
Senin için hepsini söylerim, Bedlam. Değil mi?
Hastayım.
O yaşlı kadın—büyükannem, Medea—domuzlara attı—
(BEDLAM'ı gösterir)
onu, babamı ve kız kardeşini—annemi—bir çuvala koydu.
Çocuklarını—iki kardeşi—Medea gibi—domuz yemi olsun diye fırlattı—
Böylece çocuksuz bar bar dolaşabilecekti.
(dosyaya şaplak atar)
Saçmalık.
Dedik ki—kocasını cezalandır.
Çünkü aldattı.
Evet. Şimdi hatırla.
Bu yüzden kötü Medea'yı boğuyoruz—cup, cup—
kuyuda. Çocukları duman kadar ince sebeplerle domuzlara atmamayı öğretelim diye.
Babamı cezalandırmak için—Thanasis. Deniz kaptanı.
Kayıtta.
Çuval yarıldı. İki bebek dışarı çıktı.
Okul müdiresi eriyor—onları temizliyor, besliyor, yanında tutuyor.
Kendi kişisel kullanımı için. Artı geri kalanı.
(rüya gibi; sonra düzeltir)
Ne hatırlıyorsan. Delilik. Geceler. Sefalet.
Savaş. İşgal. Bilirsin.
(Su sesi. ANNE kuyuda silkelenir.)
Buna ne oluyor?
Daldı. Kayalar.
(el çırpar; KAYIT'a basar)
Devam.
Sayfayı çevir.
"Hayır kurumuna girdik..." kısmından sonra. Başla.
Bant dönüyor. Bitir.
(kuyuya doğru fısıldar)
Büyükanne, arkaya dolanıyorum—yatacağım—
birkaç erkek adamla—hemen dönerim.
Kımıldama.
(sert)
Programında başka bir şey var mı?
(geri uzanır)
Koro'yu da ben yaparım.
Bale eğitimi aldım.
(sahte akademik)
Düşüş. Şarkı. Bale. Kız. Baba. Sevgili. Fark etmez.
Argos. Hollywood. Korint. Cehennem. Berlin. Bir duman farkı.
Saçını savur "sözde"lerimizi söylerken.
Sahne 2 · I. PERDE — 1. SAHNE · ile ANNE, DORIAN, VLAD
(VLAD'a)
Benimle aynı beyin mi? Aptal.
(kartala)
Dorian, "Medea"yı bırakıp "Gri Jocasta"yı sahnelemeyi istiyor.
O hiç kimse değil. Küçük bir penisi var. Beni alt etmek istiyor.
Hayır. Roller sabit. Laius'u kim oynayacak? Ben mi?
(kafasını vurur; cama koşar)
Mahvettim. Anne!
Duvar. Kaos.
Halüsinasyon.
Öğretmen Duvar'ı, yani kanı, keçi aşkını sıkıştırıyor—
yoksa seyirci bu kurguya inanmaz.
Sıradan ölümlüleri izlemez. Öyle diyor.
(BEDLAM onu okşar; VLAD ters ters bakar)
Başka ne dokuyalım—kral yok,
Nibelungenler, inekler, boynuzlar, ölçü, aura—Büyükanne?
(BEDLAM'a)
Dokunma bana. O izliyor.
Daha kararlı bir Medea'yı hak ettin. Erken.
Beşik zamanı.
(arkasını döner)
Zifiri karanlık ruh.
(BEDLAM'a; notları karıştırır)
Dur. O ne oynuyor?
Hayat notların: çöp.
İşte. Konuş. Anlamlı ol. Replikler.
Başla.
(VLAD üzerinde gamalı haç olan siyah klasörü sallar.)
(makineyi açar; palete tırmanır; boğazını temizler)
Medea: "Beni üzüm toplamaya Korint'e götürdü.
Ev sahibinin kızı kaptanın kucağına düştü."
(keyifle)
Ah, alçak.
"Annem duymuş—onun utanmaz—
o yosmaya yedi iksir göndermiş—
zehir—sonra onu ev sahibinin imbik közlerinde kızart.
Babası onu küller içinde topluyor."
Adam çalana müstahak.
Hangi imbik. Kenevir mi rakı mı?
Fark etmez. Annem koşarak geri döndü. Bizi kaptı.
Çuval. En iyi saman. Domuzlara atıldı. Babama ulaş.
(parmak sallar)
Kim, ben mi? Cık cık.
Doğru. Sen değil. Senin beceriksiz ellerin.
Katil—annem—bir arabacıyla kaçıyor.
Tavan penceresinden.
Bir teneke Mani yağı ve barda altı kez sözü veriyor.
Anne—arabacıyla anlaştın mı?
(Duraklama. Cevap yok.)
...Tamam.
(kuyuya işer; mırıldanır; silker)
Yıllar geçti. Bizi taciz ettiler—rahiple birlikte—
Okul müdiresi, rahip, toprak sahipleri.
Çocuktuk. Yastık savaşları.
Sarılmalar.
Aramızda—biraz—ileri gittik.
(ona el hareketi çeker)
Çocuktunuz.
(DORIAN'a)
Jett on altı—hamile—ikizler—sen ve Oedipus.
Ev sahibi bana para verdi—git—onları ifşa etme.
(öfkeyle)
Yalan üstüne yalan.
Dorian, ben, Jett. Sadece üç. Kalbime haç çizerim.
Almanya—merdivenler—ben elektrikçi—Jett dansçı. Başaramadı.
Bebek bezleri ucuz—DORIAN ayakta işiyordu.
Sahne 3 · İKİNCİ PERDE — SAHNE 1 · ile DORIAN
Onu sen tıktın içeri—gecenin köründe.
Bir saatliğine yoktum. Sen vurdun.
Ay sana ne yaptı.
(kelimeler ip atlama ritmine denk gelir)
Beni etkiliyor.
Bırak annem aya uçsun.
Neden onu kuyuya geri atmıyorsun.
(sertleşir)
Çünkü kocakarı ortaya çıkabilir.
Kızını görür.
Ver şu ipi bana.
Sana ipler almadım mı, velet? Dört tane.
Acelen vardı. Biri mi kovaladı seni?
(sakız patlatır)
Kadın glu... glu... yaptı ve ben böcekleri dinliyordum.
Odaklanamadım. Kelebek uçtu geçti. Ay ışığında izledim onu.
Büyükanne öksürdü. Akşam yemeğini kaçırdım.
Halledersin. Onu parmaklarıyla boğmuş.
Morluklar. İp yok mu?
Umarım çabuk kokmaz.
Annen kokuyu alır.
(okul şiiri okur gibi söyler)
Henüz kokmaz.
Önce sineklerin kulaklara girdiğini duyarız.
Yumurtlarlar. Sonra kokar.
Bilmiyorsun.
Biliyorum.
Ben annemin kulaklarından yumurta keselerini toplarken sen Annemle konuş.
Daha sıkı.
Nefes alıyor.
(ipi çeker; DORIAN "cesedin" üzerine düşer)
Kalk. Hemen.
Acıyan yerimi öp. Düştüm.
Sarılalım mı?
Sonra, seni küçük kayıp.
Şimdi.
Bas git.
(çığlık atar; tekmeler)
İzlemek istiyorum.
Dışarı. On dakika sonra annen burada.
Oynamamalı mıyım?
(annenin yüzünü bantla mumyalar)
Akılları hep oyunda.
"Kitap" de, yok olurlar.
(Çöp kovasını döndürür. İçini köpük ve çarşaflarla kaplar. Cesetle boğuşur, kafayı çevirir, ayaklarıyla iter. Ceset köpüğe sürtünerek girer.)
(masaya koşar; doldurulmuş kartala bakar; bitkin)
Konuşmuyorsun, ha? Tabii ki konuşmazsın. Sadece oturuyorsun.
Benim gibi. Bütün bu lanet yer gibi.
Ben burada ne halt ediyorum?
Yine kuşla konuşuyorsun.
Sana ne?
Hiç. Sadece—ürkütücü.
Evet. Ya sen kendini canlı mı sanıyorsun?
(Sessizlik. Birbirlerini süzerler. Borular inler.)
Yazıyordum.
Göster.
Nefret edeceksin.
Ben her şeyden nefret ederim.
Aynen.
(Sayfaları masaya fırlatır. BEDLAM bakmaz. Ona bakar. Uzun bir an. Sonunda sayfaları alır. Okumadan karıştırır.)
Sence bu—bu trajedi mi?
Bu lanet olası bir günlük.
Senin için değil.
O zaman neden getirdin?
Çünkü sen istiyorsun. Çünkü orada oturuyorsun, bekliyorsun, sanki senin tedarikçinim.
(tehditkar bir şekilde yanına gider)
Sana öğretiyorum.
Hayır. Besleniyorsun.
(Bir an. Kartal tepelerinde. BEDLAM bir kez, sertçe güler.)
(kartala)
Duydun mu onu? Cassandra gibi konuşuyor.
Senin vantrilok kuklandansa Büyükanne daha iyidir.
(Telefon çalar. BEDLAM onu yerde bulur.)
(telefonda)
Alo—Jett—evet—Yavaş gel.
Acele etme, sevgilim. Evet. Bekliyorum.
(Dinler. Yüzü değişir.)
Ha, siktir git.
JETT
Sahne 1 · İKİNCİ PERDE · II. PERDE — SAHNE 2 · ile BILL, DORIAN
Ya Anne?
(Sessizlik. Sahne dışından BEDLAM ile DORIAN'ın boğuk tartışma sesleri gelir.)
Onun burada olduğunu biliyordun.
Baş aşağı asılı.
Haftalardır.
Onun—performans olduğunu sanıyordum.
Öyleydi.
Oyunculuk yaptığını sanıyordum.
Yapıyordu.
Ta ki yapmayana dek.
(Kısa sessizlik. Evrak çantasını açar. İçi deste deste para.)
Kalanını getirdim.
Prodüksiyon için.
Pontus. Şubat. Demiştin ki—
Prodüksiyon yok.
Ne?
Pontus yok.
Şubat yok.
Gösteri yok.
O zaman ne halt için bunca zamandır—
Bir cinayet için para ödüyordun.
(Ayağa kalkar, öfkeli.)
Bunu benim üstüme yıkma.
Buradaydın, değil mi?
Ben sponsorunum.
Sen tanıksın.
(Ayağa kalkar. Ona doğru yürür. Yakınına.)
Soru şu: ne tür bir tanık.
Ne istiyorsun?
Hep istediğim şeyi.
Dorian gitsin.
Bedlam yok olsun.
Stüdyo kapansın.
O zaman neden—
Çünkü kanıta ihtiyacım vardı.
Ve sana ihtiyacım vardı.
Beni kullanıyorsun.
Evet.
Ne için?
Bunu bitirmek için.
(Duraklama. Sahne dışında kapı açılma sesi. İkisi de donar.)
Anne?
(JETT parmağını dudaklarına götürür. Sessizlik. BILL kımıldamaz.)
(fısıltı)
Tanıklık edeceksin.
Bittiğinde.
Ne gördüğünü söyleyeceksin.
Neyi finanse ettiğini.
Yoksa ben ne yaptığımızı söylerim.
Ofis'te.
Kapı kilitliyken.
O—
Ne.
Sen istemiştin—
Kanıt.
(Gülümser. Soğuk.)
Ve artık elimde.
(Ofis'e doğru çıkar. BILL tek başına kalır, evrak çantası açık, para görünür. Masadaki kartala bakar. Kartal ona bakar. Çantayı sertçe kapatır. Sokağa çıkar. Sahne, kartal ve üstü örtülü kuyu dışında boştur. Kuyudan: hafif damlama sesi.)
Sahne 2 · III. PERDE — SAHNE 1 · ile BEDLAM, BILL, DORIAN, VLAD
Bedlam, itme onu.
Gitmene izin vermez, Bill.
Seni öldürür.
(Histerik kahkaha)
Kendi annesini bile esirgemezdi.
(kısa duraksama)
—kendi annesini.
Dorian, affet bizi.
Buraya gel, tatlım.
Onunla enkazda tanıştım.
Botları ayağında. Üstsüz.
Çamura saplıyordu.
Bir kaplumbağayı süngülüyordu.
Bağırdım. Beni içeri sürükledi.
Taş attı. Üzerime işedi.
Bir keresinde Anne Frank'ın kestanesinin altına parfüm yağmıştı.
Bedlam ve ben, gelin duvağı niyetine tek bir perde.
Papaz Carras Medea'yı kovdu.
Çocukları görmek için dönmesin diye.
O, Meryem'in mavi mantosunu giydi.
Ben Müller'in gözlüklerini, Inge'nin çoraplarını, Kahlo'nun bluzunu giydim.
Medea'nın içinden Salmacis gibi geçip birleşecektim.
Papazın önünde tanga olmaz.
Bacak yok.
Belki bedenim ayini bozdu,
hermafrodit kuralları ya da hijyen.
Belki de çıplak olmalıydım.
Beni attılar.
Kız hayatımın en çılgın anını engellediler.
Tuz gibi gözyaşı döktüm. Bir tangayı sıktım.
Parmaklarımı çaprazladım.
Papazın büyüsünü bozdum.
Bedlam anladı.
Kafasına çorap geçirdi.
Beni damat tarzı, papazın ve Medea'nın etrafında sürükledi.
Arınma adımlarını prova ettik.
Sunağın etrafında.
(BILL kapıya doğru geriler. Durur. Geri döner. Kartala vahşice tekme atar. Kartal devrilir. Herkes donar.)
Toplanın ve gidin. Stüdyo mühürlendi. Kapandı.
(Çıkar. Kapıyı çarpar. Sessizlik.)
(sessizce)
Kuşa tekme attı.
Geri gelecek.
(kartalı yerden alır; masaya geri koyar; tozunu alır)
Hayır, gelmeyecek.
(Işıklar hâlâ loş. VLAD daha sarhoş, daha gürültülü, çamurlu botlarıyla içeri dalar. Şişeyi sürükler; kartalın yanına, masaya çarpar.)
Hâlâ uğraşıyor musun? Tanrı aşkına.
Şuna bak—sargılar, çöpler, ölü anne kupa gibi dikilmiş.
Sen buna sanat mı diyorsun?
Bu okunabilir bir tarih.
Tarih benim. Kanla yazılmış.
Kurtar bizi.
Ne—korktun mu? Benden mi? Gerçekten mi?
Kimse korkmuyor. İğreniyoruz.
(VLAD, DORIAN'a hamle yapar. BEDLAM araya girer. Göz göze gelirler, aralarında birkaç santim var. Sessizlik.)
Ona bir daha dokunursan, seni Annem'in yanına gömerim.
(VLAD sırıtır, geri çekilir, tükürür. İçer. Ağzını siler. Acı acı güler.)
Hepiniz birbirinizi yiyeceksiniz.
Ben sadece izleyeceğim.
(Sandalyeye yığılır, surat asar. Sessizlik. Yukarıda Erinyesler tıslar, cüppeleri dalgalanır.)
(IŞIKLAR DAHA DA KISILIR.)
Sahne 3 · III. PERDE — SAHNE 2 · ile DORIAN, VLAD
Çünkü yanlış anlamışım.
Ne.
O yanlış anlamış.
Beni öldürmesini istediğimi sanıyor.
(DORIAN'ın gözleri büyür.)
Neden öyle—
Oedipus işi.
Medea işi.
Kafasında hepsi birbirine girmiş.
Oğul anneyi öldürür.
Âşık sevdiğini öldürür.
Kurban zalimi öldürür.
O zaman söyle ona.
Söyledim.
Ee?
Bana inanmadı.
Ya da inandı ve kendi versiyonunu daha çok sevdi.
(Duraklama. Köşeden: VLAD kıpırdanır. Mırıldanır. Donarlar.)
(fısıltı)
Ne yapacağız.
Bırak olsun.
Bırak—
Bu gece birinin ölmesi gerekiyor.
Ay zirvede.
Ritüel eksik.
Annem öldü ama gömülmedi.
Yakılmadı.
Gönderilmedi.
Yani sen—
Ben tamamlıyorum.
Hayır.
(DORIAN'ın yüzünü tutar, şefkatle)
Dinle.
Sen tanıksın.
Sen izleyeceksin.
Sen yazacaksın.
Sen anlatacaksın.
Senin işin bu.
Artık kartal sensin.
İstemiyorum—
Çok geç.
Zaten öylesin.
(DORIAN'ın alnını öper. Onu bırakır. Sahnenin ortasına, ANNESİ'nin cesedinin yanına yürür.)
(yüksek sesle, odaya)
Hazırım.
(VLAD uyanır. Doğrulur. Bakar. Şişeye uzanır. İçer. Ağzını siler. Yavaşça ayağa kalkar.)
Neye hazırsın.
Biliyorsun.
Söyle.
Söz verdin.
Ben çok şey söz verdim.
Bana özgürlük söz verdin.
(karanlık bir kahkaha atar)
Sen ona özgürlük mü diyorsun?
O öyle.
(BEDLAM sonunda kartaldan döner. İzler. Hiçbir şey söylemez. Sessizliği rızadır—ya da felçtir. Anlamak zor.)
Benden istiyorsun ki—
Evet.
Onların önünde.
Özellikle onların önünde.
(Süngüyü çıkarır. Keskinliğini dener. DORIAN'a bakar.)
İzliyor mu?
O hep izler.
(DORIAN yavaşça masaya doğru geriler. Oturur. Kalemi alır. Bakakalır. Kartal gibi. BEDLAM şilteye geçer—yoldan çekilir. Durdurmuyor. Olanak mı sağlıyor? Felç mi? İkisi de.)
BILL
Sahne 1 · İKİNCİ PERDE · II. PERDE — SAHNE 2 · ile DORIAN, JETT
Onlarla olursun sanıyordum.
Öyleyim.
Buradasın.
Aynı şey.
(Çantayı yere bırakır. Açmaz.)
Bütün semtte elektrik kesik.
Ne elverişli.
Öyle mi düşünüyorsun?
Biliyorum.
(Kısa sessizlik. İçeriden hareket sesleri gelen Ofis'e doğru bakar.)
Ne yapıyorlar?
Parasını ödediğin şeyi.
Ben bunun için para ödemedim.
Bir gösteri için ödedin. Gösterini alıyorsun.
(Acı bir kahkaha atar.)
Bu bir gösteri değil. Bu—
Ne.
Biliyorsun ne.
Söyle.
(Duraklama. Söylemez.)
Üç yıldır bunu finanse ediyorsun.
Bedlam'ın ne olduğunu biliyordun.
Bana ne yaptığını biliyordun.
DORIAN'a ne yaptığını.
Anne'yi biliyordun.
Araştırmayı biliyordum.
Araştırmayı.
Stüdyoyu. Arşivi. Şu—
Kuyuyu?
(Durur.)
Ne kuyusu.
Yapma.
Neden bahsettiğini bilmiyorum—
Onu kazmasına yardım ettin.
(Uzun sessizlik. Yavaşça oturur.)
O farklıydı.
Nasıl.
Kavramsaldı. Bir dekor. Medea işi için.
Ya otobüs?
Sahne dekoru.
Ya Anne?
(Sessizlik. Sahne dışından BEDLAM ile DORIAN'ın boğuk tartışma sesleri gelir.)
Onun burada olduğunu biliyordun.
Baş aşağı asılı.
Haftalardır.
Onun—performans olduğunu sanıyordum.
Öyleydi.
Oyunculuk yaptığını sanıyordum.
Yapıyordu.
Ta ki yapmayana dek.
(Kısa sessizlik. Evrak çantasını açar. İçi deste deste para.)
Kalanını getirdim.
Prodüksiyon için.
Pontus. Şubat. Demiştin ki—
Prodüksiyon yok.
Ne?
Pontus yok.
Şubat yok.
Gösteri yok.
O zaman ne halt için bunca zamandır—
Bir cinayet için para ödüyordun.
(Ayağa kalkar, öfkeli.)
Bunu benim üstüme yıkma.
Buradaydın, değil mi?
Ben sponsorunum.
Sen tanıksın.
(Ayağa kalkar. Ona doğru yürür. Yakınına.)
Soru şu: ne tür bir tanık.
Ne istiyorsun?
Hep istediğim şeyi.
Dorian gitsin.
Bedlam yok olsun.
Stüdyo kapansın.
O zaman neden—
Çünkü kanıta ihtiyacım vardı.
Ve sana ihtiyacım vardı.
Beni kullanıyorsun.
Evet.
Ne için?
Bunu bitirmek için.
(Duraklama. Sahne dışında kapı açılma sesi. İkisi de donar.)
Anne?
(JETT parmağını dudaklarına götürür. Sessizlik. BILL kımıldamaz.)
(fısıltı)
Tanıklık edeceksin.
Bittiğinde.
Ne gördüğünü söyleyeceksin.
Neyi finanse ettiğini.
Yoksa ben ne yaptığımızı söylerim.
Ofis'te.
Kapı kilitliyken.
O—
Ne.
Sen istemiştin—
Kanıt.
(Gülümser. Soğuk.)
Ve artık elimde.
(Ofis'e doğru çıkar. BILL tek başına kalır, evrak çantası açık, para görünür. Masadaki kartala bakar. Kartal ona bakar. Çantayı sertçe kapatır. Sokağa çıkar. Sahne, kartal ve üstü örtülü kuyu dışında boştur. Kuyudan: hafif damlama sesi.)
Sahne 2 · III. PERDE — SAHNE 1 · ile BEDLAM, DORIAN, JETT
...İsa.
Geç kaldın.
Bu ne lan?
Araştırma.
Cinayet gibi duruyor.
Aile meselesi.
(Uzun duraksama. BEDLAM cesedin etrafında bir kez döner, klinik bir tavırla. BILL evrak çantasını masaya koyar, açır. Dosya, sözleşmeler, nakit.)
Paramı istiyor musun, istemiyor musun?
İstiyoruz.
İhtiyacımız var.
O zaman gömün şunu.
Hayır.
Aklını kaçırmışsın.
Bahanelerimiz tükendi.
(DORIAN cesedin üstüne bağdaş kurup oturur, izler. Sesi düz, ürkütücü.)
O kalıyor. Havalı. Kıçımı serinletiyor.
Evlat, yapma—
(Kısa duraksama. BEDLAM JETT'e bakar. Omuz silker; dumanı içine çeker.)
Onları kontrol ettiğimi mi sanıyorsun?
Beni sen çağırdın.
Ve buradasın.
Siz insanlar zehirsizsiniz.
Ve sen zehri finanse ediyorsun.
(BILL çantayı sertçe kapatır. Kartala bakar.)
O şey hâlâ izliyor mu?
Her zamanki gibi.
Ödümü koparıyor.
İyi. Demek ki çalışıyor.
(Işıklar titrer. Uğultu yükselir, sonra kesilir.)
(öfkeli; BEDLAM'a)
Kalk. Kazdığını söylediğin lanet kuyu nerede?
(kafa kilidi; BILL'in yüzünü kuyuya doğru iter)
Bu toprak Korint'ten daha kirli.
Deliği görüyor musun? Su sızıyor.
Bak.
(öfkeden deliye dönmüş)
Para ödediğim kuyu bu mu, dolandırıcı?
Bir fosseptik kazdım.
Kış soğuk.
İlk kürek—gamalı haçlar.
Kazmaya devam ettim.
Altında ne yattığını anladım.
Otobüsü üstüne çaktım.
(çok öfkeli)
Buraya mı işiyorsun?
Salona mı?
Sana kiraladığım iki dönüm arazi.
Şehir otobüsünü mü kullanıyorsun?
(alçak sesle)
Askerler izliyor.
Gamalı haçlar mı?
Ev sahibine söyledin mi?
Bunu bir Nazi avukata bildirmezsin.
Peşin ödedi. Bana ilk öğrencisini gönderdi—
kafedeki çocuk, Vlad.
Çukur bedavaydı.
Altındaki anıt mezarı kullandım.
Neden "anıt mezar," baba?
Boş, ama dolu.
Alman anıt mezarında Türk tuvaleti!
(BILL'e)
Dinle. Jett'i ofiste, ayakların masada, çorapların ayağında, saat, çekicilik—umurumda değil.
Dikkatli ol—
Benim stüdyom senin için ne? Genelev mi?
Önce çocuk—sonra o.
Bedlam, itme onu.
Gitmene izin vermez, Bill.
Seni öldürür.
(Histerik kahkaha)
Kendi annesini bile esirgemezdi.
(kısa duraksama)
—kendi annesini.
Dorian, affet bizi.
Buraya gel, tatlım.
Onunla enkazda tanıştım.
Botları ayağında. Üstsüz.
Çamura saplıyordu.
Bir kaplumbağayı süngülüyordu.
Bağırdım. Beni içeri sürükledi.
Taş attı. Üzerime işedi.
Bir keresinde Anne Frank'ın kestanesinin altına parfüm yağmıştı.
Bedlam ve ben, gelin duvağı niyetine tek bir perde.
Papaz Carras Medea'yı kovdu.
Çocukları görmek için dönmesin diye.
O, Meryem'in mavi mantosunu giydi.
Ben Müller'in gözlüklerini, Inge'nin çoraplarını, Kahlo'nun bluzunu giydim.
Medea'nın içinden Salmacis gibi geçip birleşecektim.
Papazın önünde tanga olmaz.
Bacak yok.
Belki bedenim ayini bozdu,
hermafrodit kuralları ya da hijyen.
Belki de çıplak olmalıydım.
Beni attılar.
Kız hayatımın en çılgın anını engellediler.
Tuz gibi gözyaşı döktüm. Bir tangayı sıktım.
Parmaklarımı çaprazladım.
Papazın büyüsünü bozdum.
Bedlam anladı.
Kafasına çorap geçirdi.
Beni damat tarzı, papazın ve Medea'nın etrafında sürükledi.
Arınma adımlarını prova ettik.
Sunağın etrafında.
VLAD
Sahne 1 · I. PERDE — 1. SAHNE · ile ANNE, BEDLAM, DORIAN
Ne dedin, geri zekâlı?
Seni, annenin kendi oğluyla yattığından şüphelenmeye ikna eder.
(dalga geçerek)
Sen de bilirsin—
O Jett değil, iftiracı. Bill'le değil.
Ondan nefret ediyorsun çünkü o sivriliyor.
(VLAD'a)
Benimle aynı beyin mi? Aptal.
(kartala)
Dorian, "Medea"yı bırakıp "Gri Jocasta"yı sahnelemeyi istiyor.
O hiç kimse değil. Küçük bir penisi var. Beni alt etmek istiyor.
Hayır. Roller sabit. Laius'u kim oynayacak? Ben mi?
(kafasını vurur; cama koşar)
Mahvettim. Anne!
Duvar. Kaos.
Halüsinasyon.
Öğretmen Duvar'ı, yani kanı, keçi aşkını sıkıştırıyor—
yoksa seyirci bu kurguya inanmaz.
Sıradan ölümlüleri izlemez. Öyle diyor.
(BEDLAM onu okşar; VLAD ters ters bakar)
Başka ne dokuyalım—kral yok,
Nibelungenler, inekler, boynuzlar, ölçü, aura—Büyükanne?
(BEDLAM'a)
Dokunma bana. O izliyor.
Daha kararlı bir Medea'yı hak ettin. Erken.
Beşik zamanı.
(arkasını döner)
Zifiri karanlık ruh.
(BEDLAM'a; notları karıştırır)
Dur. O ne oynuyor?
Hayat notların: çöp.
İşte. Konuş. Anlamlı ol. Replikler.
Başla.
(VLAD üzerinde gamalı haç olan siyah klasörü sallar.)
(makineyi açar; palete tırmanır; boğazını temizler)
Medea: "Beni üzüm toplamaya Korint'e götürdü.
Ev sahibinin kızı kaptanın kucağına düştü."
(keyifle)
Ah, alçak.
"Annem duymuş—onun utanmaz—
o yosmaya yedi iksir göndermiş—
zehir—sonra onu ev sahibinin imbik közlerinde kızart.
Babası onu küller içinde topluyor."
Adam çalana müstahak.
Hangi imbik. Kenevir mi rakı mı?
Fark etmez. Annem koşarak geri döndü. Bizi kaptı.
Çuval. En iyi saman. Domuzlara atıldı. Babama ulaş.
(parmak sallar)
Kim, ben mi? Cık cık.
Doğru. Sen değil. Senin beceriksiz ellerin.
Katil—annem—bir arabacıyla kaçıyor.
Tavan penceresinden.
Bir teneke Mani yağı ve barda altı kez sözü veriyor.
Anne—arabacıyla anlaştın mı?
(Duraklama. Cevap yok.)
...Tamam.
(kuyuya işer; mırıldanır; silker)
Yıllar geçti. Bizi taciz ettiler—rahiple birlikte—
Okul müdiresi, rahip, toprak sahipleri.
Çocuktuk. Yastık savaşları.
Sarılmalar.
Aramızda—biraz—ileri gittik.
(ona el hareketi çeker)
Çocuktunuz.
(DORIAN'a)
Jett on altı—hamile—ikizler—sen ve Oedipus.
Ev sahibi bana para verdi—git—onları ifşa etme.
Sahne 2 · III. PERDE — 3. SAHNE · ile BEDLAM, DORIAN, JETT
İyi akşamlar.
İyi akşamlar.
Son bir—
Hayır.
Sadece temiz yap.
Tam kalbine.
Tek hamle.
Oyalanmak istemiyorum.
(Başını sallar. Yaklaşır. JETT sırtını ona döner. Bluzunu düzeltir. Gerginleştirir. Noktayı kendi parmağıyla işaretler.)
Burası.
(Süngüyü konumlandırır. Kaldırır. DORIAN çılgınca yazar. BEDLAM şiltenin kenarını kavrar.)
(yazarken anlatır)
"Bıçağı kaldırıyor.
Gözünü kırpmıyor.
Ay dolu.
Mumlar titriyor.
Anne yerden izliyor.
Baba kenardan izliyor.
Ben masadan izliyorum.
Kartal her yerden izliyor."
(VLAD süngüyü JETT'in sırtına, kalbine saplar. JETT sessizce kıvrılır, geriye düşer. DORIAN'ı son kez görmek için döner. Ona dokunmak için elini kaldırır. DORIAN geri çekilir—uzanmasına izin vermez. JETT'in eli düşer. Ölüyor ama henüz ölmedi.)
(yazmaya/anlatmaya devam eder)
"Bana uzanıyor.
Elini tutmuyorum.
Bunu bana o öğretti.
Tanık dokunmaz.
Tanık sadece görür."
(VLAD süngüyü çıkarır. Elleri titriyor. Parmaklarını JETT'in yarasına sokar. Kanı DORIAN'ın yanaklarına sürer. JETT hafifçe doğrulur—son gücü—DORIAN'ı öpmeye çalışır. DORIAN eğilir ama uzanmasına izin vermez. JETT yığılır.)
(ayağa kalkar; sendeler; VLAD'a)
Bak. Aynı kan.
(Kendi bileğini ısırır. Kendi kanını parmaklarındaki JETT'in kanıyla karşılaştırır.)
Aynı kan.
Aynı irisler.
Fotoğrafımı çek.
Hatırlayacağın son görüntü.
(JETT'in yanına diz çöker. Bedene yumruklarla vurur—öfke, keder, rahatlama—hepsi karışık.)
(daha da eğilir; yüzünü JETT'in yüzüne burun buruna bastırır; göz kapaklarını kaldırır)
Aynı gözler.
Şimdi bir hayvan gibi saklanıyorsun.
Servisler, suçluluk ve Kanun tarafından avlanıyorsun.
(Ayağa kalkar. VLAD'a bakar. O titriyor, süngüsü kalkık.)
Titriyorsun, küçük bıçakçı.
Seni bir sinek gibi yakaladı.
Bir karadul gibi ezdi.
Alnına oturduğunu hissetmedin mi? O ölüm bakışını?
Kabul etti. Kendi cezasını kendi belirledi.
Beni de düzeltti.
Beni senden kurtardı.
(şilteden, sessizce)
İlk ikisi seni canlı canlı yer.
O, kendisini içip bitiren aşkı lanetleyecek vahşi bir damızlık değildi.
Gururla yattı. Kesime giden bir koyun gibi.
İsa gibi yerde sürüklendi. Süngüyle.
Affet beni Tanrım.
Tavandan sarımsakla sarkan bir köylü kraliçesi değil.
Önce kendini bıraktı. Sonra teslim oldu.
Gözleri sana oğluyla yattığını söyleseydi, Medusa bile olsan taş kesilirdin.
(sessizce)
Devam et. Sen güçlüsün.
(BEDLAM'a)
Hey Baba—Euripides, Jocasta'nın kendini asmadığını söyler.
Oğullarının bedenleri üzerinde kılıç. Biliyor muydun?
Sonra, çocuk. Sonra.
Önce, gelen hediyeyi al. Tamamen.
(geri çekilirken, dişlerini göstererek)
Vampirler!
(DORIAN süngüyü yırtık giysisiyle sarar.)
Parmak izlerini bulaştırma.
Lycaon'a pişirmesi için vereceğim.
Çocuk oyunları ezbere biliyor.
Gözler yukarı. Bacaklarına dikkat et.
Kalk. Annemi konteynere yüklüyoruz. Hadi.
Sapıklık kapma.
Ben mi? Ne?
Küçükken ayaklarımı bağlardın. Beni yakın tutmak için.
(Uzun sessizlik. JETT'in bedeniyle ANNENİN cesedinin üzerinden birbirlerine bakarlar. Artık iki ceset. Aralarında kuyu.)
(kırık)
Şimdi ne yapacağız.
(soğuk)
Bitiriyoruz.
(Masaya yürür. BEDLAM'ın sandalyesine oturur. Kartala bakar. VLAD kanlı süngüyle donmuş halde durur. BEDLAM JETT'in bedeninin yanına yığılır—sonunda hareket eder, sonunda ona dokunur. Çok geç.)
(kartala)
Hepsini gördün.
(Kartal bakar.)
Yaptığımız her şeyi gördün.
Dönüştüğümüz her şeyi.
Hiç bakmadın başka yere.
ANNE
Sahne 1 · I. PERDE — 1. SAHNE · ile BEDLAM, DORIAN, KORO
(yukarı doğru gerinir; Erinyesler saçına takılır)
Zavallı hayatım.
Doymak bilmez Kader.
Lanetler.
Pontuslu katil, satılmış cadı...
(kuyunun yeraltı dünyasına bakarak)
"Quid me vocatis sospitem solam e meis, umbrae meorum?"
Neden beni çağırıyorsunuz?
Kardeşini evlilik nişanı için doğradın.
Kim, ben mi? Geri çekil, kaçık.
Bedlam!
Bu cahil, yeni gömülmüş ölüler saçımda ne istiyor?
Yeter artık—lanet olsun.
Sevin—seni kazığa oturtur.
Bedlam, ne diyor? Beni kim kazığa oturtuyor?
Yüzyıllardır bedel ödüyorum çocuğum. Medea değil, Cassandra; Truva Kralı Priamos'un genç kızı, ailemin tek sağ kalanı.
Medea! Kardeşini kanlı Pontus'a fırlattın—
yaralı bir at gibi—denize savurdun—
(BEDLAM ipleri bırakır. At sineğine döner.)
(at sineğine)
Hâlâ yüzüyor musun, ezik?
(Erinyesler ANNE'nin başına üşüşür. BEDLAM açık avucunu gösterir. Bezleri sıyırır. At sineğini yutar. Parça biter.)
Gluk. Öğren, seni küçük sürüngen.
Anne—başını eğ. Çocuk geliyor.
(ANNE kuyuya geri kayar. Dışarıda: motosiklet motoru; korna. DORIAN hızlı park eder. BEDLAM ulur; incir işareti yapar.)
DORIAN—içeri—yürü! Sıra sende.
Kasktan önce motoru kapat. Tanrım.
(DORIAN girer, yüzü kızarmış, hıçkırıyor. JETT kirli camdan izliyor, "ajanlara" dinlemelerini işaret ediyor. Rock şarkısı sızıyor içeri. Sallanıyorlar.)
İşte senin girişin bu.
(Otobüs kapısını savurur. Kuyu görünür. ANNE'nin başını bağlı ayağından suya daldırır.)
(vinç ritmine; sallanan tefi tekmeler)
Kır şunu kızım.
(ANNE'yi yoyo gibi indirip kaldırır. ANNE tükürür, hırıltıyla lanetler okur.)
Anne—kes sesini. Külotunu yukarı çek. İyi. Böyle devam.
Bak, çamaşır iplerine daldım—bir şalvar aşırdım—
ipek—parlak—giydim.
İşte. Saf ipek. Bunu unutma.
(“L.A. Woman” cızırtıyla çalar. Sallanırlar.)
(sallanarak)
İşte buradalar. Saf ipek.
Hadi artık. Duvar'ı yıkmadan önce.
Süre doldu.
Orada hâlâ şişkin askerler varken.
(alaycı)
Senin sokakların. Pislik içinde.
Gümüş bir kurşun gibi fırladım geçtim.
Saçlar alev alev. Dışarıda çöp bidonları yanıyor.
Yazıklar olsun ona. Yaşlı kadın.
Biz hiç giymeyiz. Biz Selinoi'yiz.
(dosyayı çarparak kapatır; kayıt cihazını yeniden başlatır)
Silēnoi. Dionysos'un oğlanları.
Duyuyor musun? Silēnoi!
Baştan.
Kayıtta.
(cilveli)
Senin için hepsini söylerim, Bedlam. Değil mi?
Hastayım.
O yaşlı kadın—büyükannem, Medea—domuzlara attı—
(BEDLAM'ı gösterir)
onu, babamı ve kız kardeşini—annemi—bir çuvala koydu.
Çocuklarını—iki kardeşi—Medea gibi—domuz yemi olsun diye fırlattı—
Böylece çocuksuz bar bar dolaşabilecekti.
(dosyaya şaplak atar)
Saçmalık.
Dedik ki—kocasını cezalandır.
Çünkü aldattı.
Evet. Şimdi hatırla.
Bu yüzden kötü Medea'yı boğuyoruz—cup, cup—
kuyuda. Çocukları duman kadar ince sebeplerle domuzlara atmamayı öğretelim diye.
Replik-ipucu metinleri
Her oyuncunun kendi replikleri, önceki repliğin son sözcükleri ipucu olarak.
DORIAN
I. PERDE — 1. SAHNE
BEDLAM … İşte. Saf ipek. Bunu unutma.
(sallanarak)
İşte buradalar. Saf ipek.
Hadi artık. Duvar'ı yıkmadan önce.
Süre doldu.
Orada hâlâ şişkin askerler varken.
(alaycı)
Senin sokakların. Pislik içinde.
Gümüş bir kurşun gibi fırladım geçtim.
Saçlar alev alev. Dışarıda çöp bidonları yanıyor.
Yazıklar olsun ona. Yaşlı kadın.
Biz hiç giymeyiz. Biz Selinoi'yiz.
BEDLAM … Kayıtta.
(cilveli)
Senin için hepsini söylerim, Bedlam. Değil mi?
Hastayım.
O yaşlı kadın—büyükannem, Medea—domuzlara attı—
(BEDLAM'ı gösterir)
onu, babamı ve kız kardeşini—annemi—bir çuvala koydu.
Çocuklarını—iki kardeşi—Medea gibi—domuz yemi olsun diye fırlattı—
Böylece çocuksuz bar bar dolaşabilecekti.
BEDLAM … Dedik ki—kocasını cezalandır.
Çünkü aldattı.
Evet. Şimdi hatırla.
Bu yüzden kötü Medea'yı boğuyoruz—cup, cup—
kuyuda. Çocukları duman kadar ince sebeplerle domuzlara atmamayı öğretelim diye.
BEDLAM … Kayıtta.
Çuval yarıldı. İki bebek dışarı çıktı.
Okul müdiresi eriyor—onları temizliyor, besliyor, yanında tutuyor.
Kendi kişisel kullanımı için. Artı geri kalanı.
BEDLAM … Savaş. İşgal. Bilirsin.
Buna ne oluyor?
BEDLAM … Bant dönüyor. Bitir.
(kuyuya doğru fısıldar)
Büyükanne, arkaya dolanıyorum—yatacağım—
birkaç erkek adamla—hemen dönerim.
Kımıldama.
BEDLAM … Programında başka bir şey var mı?
(geri uzanır)
Koro'yu da ben yaparım.
Bale eğitimi aldım.
BEDLAM … Saçını savur "sözde"lerimizi söylerken.
(ANNE'yi yukarı çeker; yarı baygın halde yatırır)
Büyükanneyle oturacağım. Bu bir oyun, Büyükanne.
Söyleriz. Kaydederiz. Her şeyi. Düşünmek yok.
Bu gece dinleyeceğim. Yazacağım.
Sonra Babam sahneleyecek. Pontus.
BEDLAM … Pontus mersin balığı havyarı ikram edeceğim.
Pontus'ta bir bodrumumuz var.
Bomba geçirmez.
Ama sonra. Gelecek ay. Şubat.
Annemle olduğumu sanıyor.
Oedipus'un—Annemin sevgilisinin—sayfalarını sokuşturuyorum,
sponsorumuz—sızlanıyor.
BEDLAM … sabit. Laius'u kim oynayacak? Ben mi?
(kafasını vurur; cama koşar)
Mahvettim. Anne!
Duvar. Kaos.
Halüsinasyon.
Öğretmen Duvar'ı, yani kanı, keçi aşkını sıkıştırıyor—
yoksa seyirci bu kurguya inanmaz.
Sıradan ölümlüleri izlemez. Öyle diyor.
(BEDLAM onu okşar; VLAD ters ters bakar)
Başka ne dokuyalım—kral yok,
Nibelungenler, inekler, boynuzlar, ölçü, aura—Büyükanne?
(BEDLAM'a)
Dokunma bana. O izliyor.
BEDLAM … Zifiri karanlık ruh.
(BEDLAM'a; notları karıştırır)
Dur. O ne oynuyor?
Hayat notların: çöp.
İşte. Konuş. Anlamlı ol. Replikler.
Başla.
BEDLAM … Bebek bezleri ucuz—DORIAN ayakta işiyordu.
Pezevenk Bedlam.
BEDLAM … Bayağı. Gamalı haçlar. Yürüyüşler. Nefret.
(barıştırma)
Baba. Yeter.
VLAD … Irkımın ideallerinin ışığı kör ediyor beni—
Geceyi seviyorum.
Oraya atlarım—çamur ve sidik—
öteki ırkından askerle—
mızıka çalarız.
BEDLAM … Büyükannesi gibi.
Köpekler uluyor.
Kurt Ayı'nın zirve aydınlanması geliyor.
Geliyor musun sevgilim, saksafonla—
yoksa Bedlam'la kalıp—idealler için mi savaşacaksın?
(okur; onu izler)
Son not—kırmızı: "Oidipus, gözünün boş çukurunu Jett'in hijyenik pedleriyle silmese mi?
Biz en saf ırkız."
Ne demek yani.
BEDLAM … Zor olan ne.
(VLAD'ın peşinden Ofis'e koşar)
Başka marka. Daha mı emici?
BEDLAM … Doooo-rian!
Evet—ne—uzun sürmez.
BEDLAM … Döndüm.
Hoşça kal babacığım. Auf wieder-seeeen—
(gamalı haç dövmeli vücudunu okşar)
Hayır, aşkım. Lütfen. Yapma. Hayır—
(elini tutar; o, kızı üzerinden atar)
Vlad—kal. Annem gelince ona söylemek istiyorum.
BİRİNCİ PERDE — SAHNE 2
ANNE … Önemli bir şey değil.
Sen hâlâ burada mısın?
Her şeyi izliyorsun.
Yargılamıyorsun.
Bu hoş.
Bedlam senin doldurulmuş olduğunu söylüyor.
Ölü-ölü.
Ama onda olduğundan daha fazla can var sende.
Vlad'dan da fazla.
Belki benden de fazla.
Dinlemek ister misin?
"Kuyu annelerle dolu.
Biri asılı.
Biri boğulmuş.
Biri henüz doğmamış.
Kartal bilir.
Kartal söylemez."
Deli olduğumu mu düşünüyorsun?
Evet. Ben de.
Nine?
Öldün mü artık?
Henüz değil, ha.
Bedlam çocuklarını öldürdüğünü söylüyor.
Bunun gibi bir kuyuya attığını.
Ya da domuzlara yedirdiğini.
Karar veremiyor.
Annem öldürmediğini söylüyor.
Medea'nın bir tanrıça olduğunu söylüyor.
Kutsal.
Çuvaldaki sarhoş bir kocakarı olmadığını.
Kime inanacağımı bilmiyorum.
Bedlam yalan söylüyor.
Annem yalan söylüyor.
Vlad yalan söylüyor.
Nine de büyük ihtimalle yalan söyledi.
Buradaki tek dürüst sensin.
Sadece oturuyorsun.
Sadece izliyorsun.
Sana bir şey sorarsam—
gerçekten sorarsam—
cevap verir misin?
Sanmıyordum.
Beni öldürdüklerinde—
ki öldürecekler—
onu da mı izleyeceksin?
Evet. İzleyeceksin.
Bugün bir şey yazdım.
Kuyu hakkında.
Nine hakkında.
Savaşmayı bıraktığında ne olduğu hakkında.
"Atlamadı.
İtildi.
Ama buna uçmak dedi.
Bırak annem aya uçsun.
Bırak annem—"
Saçmalık.
Hiçbirimiz uçmuyoruz.
Sadece daha sessiz düşüyoruz.
İKİNCİ PERDE — SAHNE 1
(volta atar; BEDLAM'ı ürkütür; güler)
Ce-e. Böö.
BEDLAM … Çekil. Dolaşacaksın. Yüzünü kırarsın. Dışarı.
Ce-e. Böö. Ce-e. Böö.
BEDLAM … Dışarı.
(ip atlamaya devam eder; ANNENİN kulağına sakız patlatır)
Karanlığı seviyorum.
Ay, ışıklar söndü.
BEDLAM … Ay sana ne yaptı.
(kelimeler ip atlama ritmine denk gelir)
Beni etkiliyor.
Bırak annem aya uçsun.
Neden onu kuyuya geri atmıyorsun.
BEDLAM … Acelen vardı. Biri mi kovaladı seni?
(sakız patlatır)
Kadın glu... glu... yaptı ve ben böcekleri dinliyordum.
Odaklanamadım. Kelebek uçtu geçti. Ay ışığında izledim onu.
Büyükanne öksürdü. Akşam yemeğini kaçırdım.
BEDLAM … Annen kokuyu alır.
(okul şiiri okur gibi söyler)
Henüz kokmaz.
Önce sineklerin kulaklara girdiğini duyarız.
Yumurtlarlar. Sonra kokar.
BEDLAM … Bilmiyorsun.
Biliyorum.
Ben annemin kulaklarından yumurta keselerini toplarken sen Annemle konuş.
Daha sıkı.
Nefes alıyor.
BEDLAM … Kalk. Hemen.
Acıyan yerimi öp. Düştüm.
Sarılalım mı?
BEDLAM … Sonra, seni küçük kayıp.
Şimdi.
BEDLAM … Bas git.
(çığlık atar; tekmeler)
İzlemek istiyorum.
BEDLAM … Dışarı. On dakika sonra annen burada.
Oynamamalı mıyım?
BEDLAM … Ben burada ne halt ediyorum?
Yine kuşla konuşuyorsun.
BEDLAM … Sana ne?
Hiç. Sadece—ürkütücü.
BEDLAM … Ya sen kendini canlı mı sanıyorsun?
Yazıyordum.
BEDLAM … Göster.
Nefret edeceksin.
BEDLAM … Ben her şeyden nefret ederim.
Aynen.
BEDLAM … Bu lanet olası bir günlük.
Senin için değil.
BEDLAM … O zaman neden getirdin?
Çünkü sen istiyorsun. Çünkü orada oturuyorsun, bekliyorsun, sanki senin tedarikçinim.
BEDLAM … Sana öğretiyorum.
Hayır. Besleniyorsun.
BEDLAM … Duydun mu onu? Cassandra gibi konuşuyor.
Senin vantrilok kuklandansa Büyükanne daha iyidir.
BEDLAM … Her zamanki gibi.
O başlattı.
BEDLAM … Bu. Ham.
Bozuk bir kaset o.
BEDLAM … İyi. Bırak olsunlar. Huzursuzluk canlı demektir.
Huzursuzluk aç demektir.
BEDLAM … Annem gerçeği hak ederdi.
Büyükannem sessizliği hak ederdi.
Ona bakmıyorsun bile. İçinden bakıyorsun.
JETT … Sen söyledin. Ve işte burada.
Dur.
BEDLAM … Duyuyor musun? Beni suçluyor.
Onu gömmeliyiz.
JETT … Kim?
Ay.
JETT … Onu ay boğmadı.
Böcekleri dinledim.
JETT … Sen izledin.
Ben dinledim.
II. PERDE — SAHNE 2
JETT … Bunu bitirmek için.
Anne?
II. PERDE — SAHNE 3
JETT … Ve artık elimde.
(Derin nefes; şakacı bir tırmalama)
Bak, Anne. Bu kuyu—güzel, değil mi?
Ve bir otobüs—sonraki geziler—damalı örtüler, Coca-Colalar—
sadece biz üçümüz—ve Vlad?
JETT … Yerde su var. Damar mı patlattın?
...bir kafa. Yeraltı damarı.
Babam kazdı.
JETT … Medea'yı da peşlerinden atar mısın?
Anne çocukları tek başına mı kesiyor—kuyunun dibinde?
BEDLAM … Kızına sor.
(onu durdurmak için uzattığı el havada asılı kalır)
Benim aptalım—onu ne ürküttü—yine yalınayak koşuyor.
Bütün gece öksürecek.
(ANNE'nin cesedi kıpırdar.)
Biz oynarız. O kalır. Büyükanne uçar. Anne kalır.
JETT … amının solundaki?
(hızlı)
Elbette.
JETT … tehlikeli—onların mahkemesinde?
Onu nereye atıyoruz?
JETT … Onları kesip attı.
(deftere not alır)
A-ha. Söylemiştim sana, pislik.
BEDLAM … Aptal da değil.
(Babasına bir öpücük yollar; tünele girer; gürler)
Bana porselen borçlusun—unutma.
Unutma, Oedipus-BILL, birazdan içeri girecek—aptalı oynayarak—o da—
BEDLAM … DORIAN!
Öyle çekme, seni kaslı hödük.
Esneteceksin onları. Dur—gammazlamam lazım—
BEDLAM … Yapma.
(askere tokat atar; teslim olur, tahrik olmuş)
Oedipus'un annemle ve benimle bir bağı daha var—öyle diyor Babam. Neye inanmalı.
(tüneldeki adamlara)
Tahrik oldunuz, ha?
Ben bir vampirim, Anne. Sıradan bir pislik değil!
(Geri dalar. Ürkütücü kahkaha.)
III. PERDE — SAHNE 1
BEDLAM … Bahanelerimiz tükendi.
O kalıyor. Havalı. Kıçımı serinletiyor.
BILL … Şehir otobüsünü mü kullanıyorsun?
(alçak sesle)
Askerler izliyor.
BEDLAM … Altındaki anıt mezarı kullandım.
Neden "anıt mezar," baba?
BILL … Toplanın ve gidin. Stüdyo mühürlendi. Kapandı.
(sessizce)
Kuşa tekme attı.
VLAD … Ne—korktun mu? Benden mi? Gerçekten mi?
Kimse korkmuyor. İğreniyoruz.
III. PERDE — SAHNE 2
VLAD … Ben sadece izleyeceğim.
(sesli okur)
"Ev kendi evlatlarını yiyor. Kuş konuşmuyor. Kaset çığlık atıyor. Ve hâlâ cesedi saklıyorlar."
JETT … Kehanet yazıyor.
Ben gerçeği yazıyorum.
BEDLAM … Her şeyi yakıp yıkacağız.
(kartala, sessizce)
Bir şey söyle.
JETT … Ona sordum.
Kime sordun.
JETT … Vlad'a.
Ne sordun.
JETT … Bunu bitirmek için.
Neyi bitirsin.
JETT … Hepsini.
Vlad'dan istedin—
JETT … Onu öldürmesini. Evet.
Ne zaman.
JETT … Ofis'teydik.
Ve o dedi ki—
JETT … Evet.
Bunu bana neden anlatıyorsun.
JETT … Çünkü yanlış anlamışım.
Ne.
JETT … Beni öldürmesini istediğimi sanıyor.
Neden öyle—
JETT … Kurban zalimi öldürür.
O zaman söyle ona.
JETT … Söyledim.
Ee?
JETT … ve kendi versiyonunu daha çok sevdi.
(fısıltı)
Ne yapacağız.
JETT … Bırak olsun.
Bırak—
JETT … Gönderilmedi.
Yani sen—
JETT … Ben tamamlıyorum.
Hayır.
JETT … Artık kartal sensin.
İstemiyorum—
III. PERDE — 3. SAHNE
JETT … Tam olduğu gibi yaz.
(kalem hazır)
Yazacağım.
JETT … Burası.
(yazarken anlatır)
"Bıçağı kaldırıyor.
Gözünü kırpmıyor.
Ay dolu.
Mumlar titriyor.
Anne yerden izliyor.
Baba kenardan izliyor.
Ben masadan izliyorum.
Kartal her yerden izliyor."
(yazmaya/anlatmaya devam eder)
"Bana uzanıyor.
Elini tutmuyorum.
Bunu bana o öğretti.
Tanık dokunmaz.
Tanık sadece görür."
(ayağa kalkar; sendeler; VLAD'a)
Bak. Aynı kan.
Aynı kan.
Aynı irisler.
Fotoğrafımı çek.
Hatırlayacağın son görüntü.
(daha da eğilir; yüzünü JETT'in yüzüne burun buruna bastırır; göz kapaklarını kaldırır)
Aynı gözler.
Şimdi bir hayvan gibi saklanıyorsun.
Servisler, suçluluk ve Kanun tarafından avlanıyorsun.
Titriyorsun, küçük bıçakçı.
Seni bir sinek gibi yakaladı.
Bir karadul gibi ezdi.
Alnına oturduğunu hissetmedin mi? O ölüm bakışını?
Kabul etti. Kendi cezasını kendi belirledi.
Beni de düzeltti.
Beni senden kurtardı.
BEDLAM … İlk ikisi seni canlı canlı yer.
O, kendisini içip bitiren aşkı lanetleyecek vahşi bir damızlık değildi.
Gururla yattı. Kesime giden bir koyun gibi.
İsa gibi yerde sürüklendi. Süngüyle.
Affet beni Tanrım.
BEDLAM … Önce kendini bıraktı. Sonra teslim oldu.
Gözleri sana oğluyla yattığını söyleseydi, Medusa bile olsan taş kesilirdin.
BEDLAM … Devam et. Sen güçlüsün.
(BEDLAM'a)
Hey Baba—Euripides, Jocasta'nın kendini asmadığını söyler.
Oğullarının bedenleri üzerinde kılıç. Biliyor muydun?
VLAD … Vampirler!
Parmak izlerini bulaştırma.
Lycaon'a pişirmesi için vereceğim.
BEDLAM … Çocuk oyunları ezbere biliyor.
Gözler yukarı. Bacaklarına dikkat et.
Kalk. Annemi konteynere yüklüyoruz. Hadi.
Sapıklık kapma.
BEDLAM … Ben mi? Ne?
Küçükken ayaklarımı bağlardın. Beni yakın tutmak için.
BEDLAM … Şimdi ne yapacağız.
(soğuk)
Bitiriyoruz.
(kartala)
Hepsini gördün.
Yaptığımız her şeyi gördün.
Dönüştüğümüz her şeyi.
Hiç bakmadın başka yere.
(yazarken okur)
"İki anne öldü.
Biri boğularak.
Biri bıçakla.
Oğul felç olmuş duruyor.
Sevgili suçlu duruyor.
Çocuk tanık duruyor.
Kartal ebedi duruyor."
Kuş hiç konuşmadı.
Gerisi bizdik.
(son replik, sessiz)
Bırak annem aya uçsun.
BEDLAM
I. PERDE — 1. SAHNE
Temiz oyna, Anne.
Uluma yok. Gösteriş yok.
KORO … yaralı bir at gibi—denize savurdun—
(at sineğine)
Hâlâ yüzüyor musun, ezik?
Gluk. Öğren, seni küçük sürüngen.
Anne—başını eğ. Çocuk geliyor.
DORIAN—içeri—yürü! Sıra sende.
Kasktan önce motoru kapat. Tanrım.
İşte senin girişin bu.
(vinç ritmine; sallanan tefi tekmeler)
Kır şunu kızım.
Anne—kes sesini. Külotunu yukarı çek. İyi. Böyle devam.
Bak, çamaşır iplerine daldım—bir şalvar aşırdım—
ipek—parlak—giydim.
İşte. Saf ipek. Bunu unutma.
DORIAN … Biz hiç giymeyiz. Biz Selinoi'yiz.
(dosyayı çarparak kapatır; kayıt cihazını yeniden başlatır)
Silēnoi. Dionysos'un oğlanları.
Duyuyor musun? Silēnoi!
Baştan.
Kayıtta.
DORIAN … Böylece çocuksuz bar bar dolaşabilecekti.
(dosyaya şaplak atar)
Saçmalık.
Dedik ki—kocasını cezalandır.
DORIAN … ince sebeplerle domuzlara atmamayı öğretelim diye.
Babamı cezalandırmak için—Thanasis. Deniz kaptanı.
Kayıtta.
DORIAN … kişisel kullanımı için. Artı geri kalanı.
(rüya gibi; sonra düzeltir)
Ne hatırlıyorsan. Delilik. Geceler. Sefalet.
Savaş. İşgal. Bilirsin.
DORIAN … Buna ne oluyor?
Daldı. Kayalar.
(el çırpar; KAYIT'a basar)
Devam.
Sayfayı çevir.
"Hayır kurumuna girdik..." kısmından sonra. Başla.
Bant dönüyor. Bitir.
DORIAN … Kımıldama.
(sert)
Programında başka bir şey var mı?
DORIAN … Bale eğitimi aldım.
(sahte akademik)
Düşüş. Şarkı. Bale. Kız. Baba. Sevgili. Fark etmez.
Argos. Hollywood. Korint. Cehennem. Berlin. Bir duman farkı.
Saçını savur "sözde"lerimizi söylerken.
DORIAN … Sonra Babam sahneleyecek. Pontus.
Pontus mersin balığı havyarı ikram edeceğim.
DORIAN … sponsorumuz—sızlanıyor.
Ee?
VLAD … kendi oğluyla yattığından şüphelenmeye ikna eder.
(dalga geçerek)
Sen de bilirsin—
VLAD … Ondan nefret ediyorsun çünkü o sivriliyor.
(VLAD'a)
Benimle aynı beyin mi? Aptal.
(kartala)
Dorian, "Medea"yı bırakıp "Gri Jocasta"yı sahnelemeyi istiyor.
O hiç kimse değil. Küçük bir penisi var. Beni alt etmek istiyor.
Hayır. Roller sabit. Laius'u kim oynayacak? Ben mi?
VLAD … Beşik zamanı.
(arkasını döner)
Zifiri karanlık ruh.
DORIAN … Başla.
(makineyi açar; palete tırmanır; boğazını temizler)
Medea: "Beni üzüm toplamaya Korint'e götürdü.
Ev sahibinin kızı kaptanın kucağına düştü."
ANNE … Ah, alçak.
"Annem duymuş—onun utanmaz—
o yosmaya yedi iksir göndermiş—
zehir—sonra onu ev sahibinin imbik közlerinde kızart.
Babası onu küller içinde topluyor."
VLAD … Hangi imbik. Kenevir mi rakı mı?
Fark etmez. Annem koşarak geri döndü. Bizi kaptı.
Çuval. En iyi saman. Domuzlara atıldı. Babama ulaş.
ANNE … Kim, ben mi? Cık cık.
Doğru. Sen değil. Senin beceriksiz ellerin.
Katil—annem—bir arabacıyla kaçıyor.
Tavan penceresinden.
Bir teneke Mani yağı ve barda altı kez sözü veriyor.
Anne—arabacıyla anlaştın mı?
(Duraklama. Cevap yok.)
...Tamam.
(kuyuya işer; mırıldanır; silker)
Yıllar geçti. Bizi taciz ettiler—rahiple birlikte—
Okul müdiresi, rahip, toprak sahipleri.
Çocuktuk. Yastık savaşları.
Sarılmalar.
Aramızda—biraz—ileri gittik.
VLAD … Çocuktunuz.
(DORIAN'a)
Jett on altı—hamile—ikizler—sen ve Oedipus.
Ev sahibi bana para verdi—git—onları ifşa etme.
VLAD … Yalan üstüne yalan.
Dorian, ben, Jett. Sadece üç. Kalbime haç çizerim.
Almanya—merdivenler—ben elektrikçi—Jett dansçı. Başaramadı.
Bebek bezleri ucuz—DORIAN ayakta işiyordu.
DORIAN … Pezevenk Bedlam.
Yetkililere ihbar ettim. Tehlikeli—Jett seni büyütüyor—solcu fikirler.
Doğal olarak—Trajedi Kürsüsü'nü ben aldım.
VLAD … İnançların hakkında istihbarat topladım.
(penis taslağını yırtar)
Bayağı. Gamalı haçlar. Yürüyüşler. Nefret.
DORIAN … Baba. Yeter.
Prova başa. Gerçeği çöpe at.
DORIAN … mızıka çalarız.
(vahşi)
Büyükannesi gibi.
DORIAN … Ne demek yani.
Zor olan ne.
DORIAN … Başka marka. Daha mı emici?
(gösterişli takip; durur; saatine bakar; parmaklarıyla sayar; seslenir)
Yazıklar olsun sana, velet.
Doooo-rian!
DORIAN … Evet—ne—uzun sürmez.
(yakıcı içkiyi koyar; kartala; zamanlayıcıyı kurar; hoparlörlerden tik tak)
Yatmaya gidiyor. Yine.
Arka tarafta.
Mızıka ha.
Bir kitap aç. Alt katta. Paslı merdiven.
Üşütürsün.
Süre tutuyorum.
En fazla beş saat.
Döndüm.
DORIAN … Vlad—kal. Annem gelince ona söylemek istiyorum.
Bugün değil. Yarın. Derste de.
Git şimdi. Yakında burası kerhane olur.
Kokuya dayanamazsın. Saygılar.
Gamalı haçlardan kurtul.
Onu kaybetmesi ne mümkün.
Ceket, DORIAN—terli.
Piç.
ANNE … Onu kıçında kuluçkaya yatırırsın. Oyunlarını biliyoruz.
(kat kat ruj sürer; elinin tersiyle siler)
Sen—kes sesini. Kuyuda.
Senin suçun, kocakarı.
Dönünce görürsün.
İKİNCİ PERDE — SAHNE 1
DORIAN … Ce-e. Böö.
(diz çöker; alet çantası açık; çivi arar; bazılarını dudaklarının arasında tutar; kelimeleri kesik kesik söyler)
Tepemde seksek oynama.
Çekil. Dolaşacaksın. Yüzünü kırarsın. Dışarı.
DORIAN … Ce-e. Böö. Ce-e. Böö.
(eşyaları karıştırır, manyakça)
Elektrik gelmezse, onu Duvar'a gömerim.
Dışarı.
DORIAN … Ay, ışıklar söndü.
Onu sen tıktın içeri—gecenin köründe.
Bir saatliğine yoktum. Sen vurdun.
Ay sana ne yaptı.
DORIAN … Neden onu kuyuya geri atmıyorsun.
(sertleşir)
Çünkü kocakarı ortaya çıkabilir.
Kızını görür.
Ver şu ipi bana.
Sana ipler almadım mı, velet? Dört tane.
Acelen vardı. Biri mi kovaladı seni?
DORIAN … Büyükanne öksürdü. Akşam yemeğini kaçırdım.
Halledersin. Onu parmaklarıyla boğmuş.
Morluklar. İp yok mu?
Umarım çabuk kokmaz.
Annen kokuyu alır.
DORIAN … Yumurtlarlar. Sonra kokar.
Bilmiyorsun.
DORIAN … Nefes alıyor.
(ipi çeker; DORIAN "cesedin" üzerine düşer)
Kalk. Hemen.
DORIAN … Sarılalım mı?
Sonra, seni küçük kayıp.
DORIAN … Şimdi.
Bas git.
DORIAN … İzlemek istiyorum.
Dışarı. On dakika sonra annen burada.
DORIAN … Oynamamalı mıyım?
(annenin yüzünü bantla mumyalar)
Akılları hep oyunda.
"Kitap" de, yok olurlar.
(masaya koşar; doldurulmuş kartala bakar; bitkin)
Konuşmuyorsun, ha? Tabii ki konuşmazsın. Sadece oturuyorsun.
Benim gibi. Bütün bu lanet yer gibi.
Ben burada ne halt ediyorum?
DORIAN … Yine kuşla konuşuyorsun.
Sana ne?
DORIAN … Hiç. Sadece—ürkütücü.
Evet. Ya sen kendini canlı mı sanıyorsun?
DORIAN … Yazıyordum.
Göster.
DORIAN … Nefret edeceksin.
Ben her şeyden nefret ederim.
DORIAN … Aynen.
Sence bu—bu trajedi mi?
Bu lanet olası bir günlük.
DORIAN … Senin için değil.
O zaman neden getirdin?
DORIAN … orada oturuyorsun, bekliyorsun, sanki senin tedarikçinim.
(tehditkar bir şekilde yanına gider)
Sana öğretiyorum.
DORIAN … Hayır. Besleniyorsun.
(kartala)
Duydun mu onu? Cassandra gibi konuşuyor.
DORIAN … Senin vantrilok kuklandansa Büyükanne daha iyidir.
(telefonda)
Alo—Jett—evet—Yavaş gel.
Acele etme, sevgilim. Evet. Bekliyorum.
(Dinler. Yüzü değişir.)
Ha, siktir git.
JETT … Yine mi kavga ediyorsunuz? Tanrım.
Her zamanki gibi.
JETT … Hâlâ o lanet kuşla mı konuşuyorsun?
O dinliyor.
JETT … O doldurulmuş. Senin kariyerin gibi.
Duydun mu? Gerçek bu.
Senin alkış peşinde koşman değil.
Bu. Ham.
JETT … Huzursuzlar.
İyi. Bırak olsunlar. Huzursuzluk canlı demektir.
JETT … Yüce İsa. Bu ne?
Bir ritüel.
JETT … Saygısızlık bu.
Muhafaza.
JETT … Annem daha iyisini hak ederdi.
Annem gerçeği hak ederdi.
DORIAN … Ona bakmıyorsun bile. İçinden bakıyorsun.
Çünkü o gitti.
JETT … Çünkü onu sen öldürdün.
Bunu söyleme.
JETT … Yanıldığımı söyle.
(kartala)
Duyuyor musun? Beni suçluyor.
JETT … Onu yakmalıyız.
Onu saklamalıyız.
JETT … Ne zaman öldü?
Bir saat önce. Belki iki.
II. PERDE — SAHNE 3
DORIAN … Babam kazdı.
(masadan, başını kaldırmadan)
Domuz kanı gibi kara toprak.
Medea çocukları buraya atar.
JETT … Neden kuyu?
Dünya kan görmesin diye.
Gece mırıldanırken suda süzülsünler diye.
Sonra—elleri sırılsıklam—saçını çeker—
ayda kendi iğrenç yüzünü görür—ve ulur.
DORIAN … çocukları tek başına mı kesiyor—kuyunun dibinde?
Annene sor.
JETT … Vlad de kuyuya iner mi?
(sinsi)
Kızına sor.
DORIAN … Elbette.
(DORIAN'ı kendine çeker, korumacı)
Çocuğun önünde—gerçekten mi.
Siz militaristler utanmazsınız.
DORIAN … A-ha. Söylemiştim sana, pislik.
Jason umursamadı.
Dünyevi şeyler istedi. Çeyiz. Yaşlılık.
Ölümlü adam.
İlahi kıvılcım yok.
Aptal da değil.
DORIAN … Oedipus-BILL, birazdan içeri girecek—aptalı oynayarak—o da—
(sert; azarlayarak)
DORIAN!
DORIAN … Esneteceksin onları. Dur—gammazlamam lazım—
Yapma.
III. PERDE — SAHNE 1
BILL … Bu ne lan?
Araştırma.
BILL … Paramı istiyor musun, istemiyor musun?
İstiyoruz.
BILL … O zaman gömün şunu.
Hayır.
BILL … Aklını kaçırmışsın.
Bahanelerimiz tükendi.
BILL … Siz insanlar zehirsizsiniz.
Ve sen zehri finanse ediyorsun.
BILL … O şey hâlâ izliyor mu?
Her zamanki gibi.
BILL … Kalk. Kazdığını söylediğin lanet kuyu nerede?
(kafa kilidi; BILL'in yüzünü kuyuya doğru iter)
Bu toprak Korint'ten daha kirli.
Deliği görüyor musun? Su sızıyor.
Bak.
BILL … Para ödediğim kuyu bu mu, dolandırıcı?
Bir fosseptik kazdım.
Kış soğuk.
İlk kürek—gamalı haçlar.
Kazmaya devam ettim.
Altında ne yattığını anladım.
Otobüsü üstüne çaktım.
BILL … Ev sahibine söyledin mi?
Bunu bir Nazi avukata bildirmezsin.
Peşin ödedi. Bana ilk öğrencisini gönderdi—
kafedeki çocuk, Vlad.
Çukur bedavaydı.
Altındaki anıt mezarı kullandım.
BILL … Alman anıt mezarında Türk tuvaleti!
(BILL'e)
Dinle. Jett'i ofiste, ayakların masada, çorapların ayağında, saat, çekicilik—umurumda değil.
Dikkatli ol—
Benim stüdyom senin için ne? Genelev mi?
Önce çocuk—sonra o.
JETT … Geri gelecek.
(kartalı yerden alır; masaya geri koyar; tozunu alır)
Hayır, gelmeyecek.
VLAD … Sen buna sanat mı diyorsun?
Bu okunabilir bir tarih.
DORIAN … Kimse korkmuyor. İğreniyoruz.
Ona bir daha dokunursan, seni Annem'in yanına gömerim.
III. PERDE — SAHNE 2
JETT … Seni yazıyor.
Hepimizi yazıyor.
DORIAN … Ben gerçeği yazıyorum.
(sessizce, kartala)
Her şeyi yakıp yıkacağız.
III. PERDE — 3. SAHNE
JETT … Sonuna kadar kalacak mısın?
(boğuk)
Evet.
JETT … Dayanabilir misin?
(yalan söyler)
Evet.
DORIAN … Beni senden kurtardı.
(şilteden, sessizce)
İlk ikisi seni canlı canlı yer.
DORIAN … Affet beni Tanrım.
Tavandan sarımsakla sarkan bir köylü kraliçesi değil.
Önce kendini bıraktı. Sonra teslim oldu.
DORIAN … söyleseydi, Medusa bile olsan taş kesilirdin.
(sessizce)
Devam et. Sen güçlüsün.
DORIAN … Oğullarının bedenleri üzerinde kılıç. Biliyor muydun?
Sonra, çocuk. Sonra.
Önce, gelen hediyeyi al. Tamamen.
DORIAN … Lycaon'a pişirmesi için vereceğim.
Çocuk oyunları ezbere biliyor.
DORIAN … Sapıklık kapma.
Ben mi? Ne?
DORIAN … ayaklarımı bağlardın. Beni yakın tutmak için.
(kırık)
Şimdi ne yapacağız.
JETT
İKİNCİ PERDE — SAHNE 1
BEDLAM … Ha, siktir git.
Yine mi kavga ediyorsunuz? Tanrım.
DORIAN … O başlattı.
Hep başlatır.
Hâlâ o lanet kuşla mı konuşuyorsun?
BEDLAM … O dinliyor.
O doldurulmuş. Senin kariyerin gibi.
DORIAN … Bozuk bir kaset o.
O sensin, kardeşim.
Hep bozuk.
Huzursuzlar.
DORIAN … Huzursuzluk aç demektir.
(bastırılmış kahkaha)
Yüce İsa. Bu ne?
BEDLAM … Bir ritüel.
Saygısızlık bu.
BEDLAM … Muhafaza.
Delilik.
Annem daha iyisini hak ederdi.
BEDLAM … Çünkü o gitti.
Çünkü onu sen öldürdün.
BEDLAM … Bunu söyleme.
Sen istedin.
Sen söyledin. Ve işte burada.
DORIAN … Dur.
Yanıldığımı söyle.
DORIAN … Onu gömmeliyiz.
Onu yakmalıyız.
BEDLAM … Onu saklamalıyız.
(sessiz, neredeyse yumuşak)
Ne zaman öldü?
BEDLAM … Bir saat önce. Belki iki.
Kim?
DORIAN … Ay.
Onu ay boğmadı.
DORIAN … Böcekleri dinledim.
Sen izledin.
DORIAN … Ben dinledim.
Aynı şey.
II. PERDE — SAHNE 2
BILL … Onlarla olursun sanıyordum.
Öyleyim.
BILL … Buradasın.
Aynı şey.
BILL … Bütün semtte elektrik kesik.
Ne elverişli.
BILL … Öyle mi düşünüyorsun?
Biliyorum.
BILL … Ne yapıyorlar?
Parasını ödediğin şeyi.
BILL … Ben bunun için para ödemedim.
Bir gösteri için ödedin. Gösterini alıyorsun.
BILL … Bu bir gösteri değil. Bu—
Ne.
BILL … Biliyorsun ne.
Söyle.
Üç yıldır bunu finanse ediyorsun.
Bedlam'ın ne olduğunu biliyordun.
Bana ne yaptığını biliyordun.
DORIAN'a ne yaptığını.
Anne'yi biliyordun.
BILL … Araştırmayı biliyordum.
Araştırmayı.
BILL … Stüdyoyu. Arşivi. Şu—
Kuyuyu?
BILL … Ne kuyusu.
Yapma.
BILL … Neden bahsettiğini bilmiyorum—
Onu kazmasına yardım ettin.
BILL … O farklıydı.
Nasıl.
BILL … Kavramsaldı. Bir dekor. Medea işi için.
Ya otobüs?
BILL … Sahne dekoru.
Ya Anne?
Onun burada olduğunu biliyordun.
Baş aşağı asılı.
Haftalardır.
BILL … Onun—performans olduğunu sanıyordum.
Öyleydi.
BILL … Oyunculuk yaptığını sanıyordum.
Yapıyordu.
Ta ki yapmayana dek.
BILL … Pontus. Şubat. Demiştin ki—
Prodüksiyon yok.
BILL … Ne?
Pontus yok.
Şubat yok.
Gösteri yok.
BILL … zaman ne halt için bunca zamandır—
Bir cinayet için para ödüyordun.
BILL … Bunu benim üstüme yıkma.
Buradaydın, değil mi?
BILL … Ben sponsorunum.
Sen tanıksın.
Soru şu: ne tür bir tanık.
BILL … Ne istiyorsun?
Hep istediğim şeyi.
Dorian gitsin.
Bedlam yok olsun.
Stüdyo kapansın.
BILL … O zaman neden—
Çünkü kanıta ihtiyacım vardı.
Ve sana ihtiyacım vardı.
BILL … Beni kullanıyorsun.
Evet.
BILL … Ne için?
Bunu bitirmek için.
DORIAN … Anne?
(fısıltı)
Tanıklık edeceksin.
Bittiğinde.
Ne gördüğünü söyleyeceksin.
Neyi finanse ettiğini.
Yoksa ben ne yaptığımızı söylerim.
Ofis'te.
Kapı kilitliyken.
BILL … O—
Ne.
BILL … Sen istemiştin—
Kanıt.
Ve artık elimde.
II. PERDE — SAHNE 3
DORIAN … sadece biz üçümüz—ve Vlad?
(irkilerek)
Kaç kişi?
Yerde su var. Damar mı patlattın?
BEDLAM … Medea çocukları buraya atar.
Neden kuyu?
BEDLAM … ayda kendi iğrenç yüzünü görür—ve ulur.
Ya sonra?
Medea'yı da peşlerinden atar mısın?
BEDLAM … Annene sor.
(laf arasında)
Vlad de kuyuya iner mi?
DORIAN … O kalır. Büyükanne uçar. Anne kalır.
Umarım bizim gerçeği torbaya koymuşsundur.
Yoksa muhbirler sana bir dublör mü yutturdu.
Annemin siyah benini kontrol ettin mi—
amının solundaki?
BEDLAM … Siz militaristler utanmazsınız.
Çocuğum için böyle sözler kullanma—
elimden aldığın bebek için—
bana dengesiz diyen—
tehlikeli—onların mahkemesinde?
DORIAN … Onu nereye atıyoruz?
(düz)
Medea kıskançlıktan öldürmedi.
Geri dönmek için öldürdü.
Kendi ilahi doğasına.
Ölümlü aşkı onu zehirledi.
Çocuklar zehirdi.
Onları kesip attı.
III. PERDE — SAHNE 1
BILL … ...İsa.
Geç kaldın.
BILL … Cinayet gibi duruyor.
Aile meselesi.
BEDLAM … İstiyoruz.
İhtiyacımız var.
BILL … Evlat, yapma—
Onları kontrol ettiğimi mi sanıyorsun?
BILL … Beni sen çağırdın.
Ve buradasın.
BILL … Ödümü koparıyor.
İyi. Demek ki çalışıyor.
BEDLAM … Önce çocuk—sonra o.
Bedlam, itme onu.
Gitmene izin vermez, Bill.
Seni öldürür.
(Histerik kahkaha)
Kendi annesini bile esirgemezdi.
(kısa duraksama)
—kendi annesini.
Dorian, affet bizi.
Buraya gel, tatlım.
Onunla enkazda tanıştım.
Botları ayağında. Üstsüz.
Çamura saplıyordu.
Bir kaplumbağayı süngülüyordu.
Bağırdım. Beni içeri sürükledi.
Taş attı. Üzerime işedi.
Bir keresinde Anne Frank'ın kestanesinin altına parfüm yağmıştı.
Bedlam ve ben, gelin duvağı niyetine tek bir perde.
Papaz Carras Medea'yı kovdu.
Çocukları görmek için dönmesin diye.
O, Meryem'in mavi mantosunu giydi.
Ben Müller'in gözlüklerini, Inge'nin çoraplarını, Kahlo'nun bluzunu giydim.
Medea'nın içinden Salmacis gibi geçip birleşecektim.
Papazın önünde tanga olmaz.
Bacak yok.
Belki bedenim ayini bozdu,
hermafrodit kuralları ya da hijyen.
Belki de çıplak olmalıydım.
Beni attılar.
Kız hayatımın en çılgın anını engellediler.
Tuz gibi gözyaşı döktüm. Bir tangayı sıktım.
Parmaklarımı çaprazladım.
Papazın büyüsünü bozdum.
Bedlam anladı.
Kafasına çorap geçirdi.
Beni damat tarzı, papazın ve Medea'nın etrafında sürükledi.
Arınma adımlarını prova ettik.
Sunağın etrafında.
DORIAN … Kuşa tekme attı.
Geri gelecek.
VLAD … Tarih benim. Kanla yazılmış.
Kurtar bizi.
III. PERDE — SAHNE 2
DORIAN … çığlık atıyor. Ve hâlâ cesedi saklıyorlar."
(BEDLAM'a)
Seni yazıyor.
BEDLAM … Hepimizi yazıyor.
Kehanet yazıyor.
DORIAN … Bir şey söyle.
(DORIAN'a, birden telaşla)
Buraya gel.
Buraya gel.
Ona sordum.
DORIAN … Kime sordun.
Vlad'a.
DORIAN … Ne sordun.
Bunu bitirmek için.
DORIAN … Neyi bitirsin.
Bedlam'ı.
Stüdyoyu.
Araştırmayı.
Hepsini.
DORIAN … Vlad'dan istedin—
Onu öldürmesini. Evet.
DORIAN … Ne zaman.
Geçen hafta. Ondan önceki hafta. Hatırlamıyorum.
Sarhoştum.
O kafayı bulmuştu.
Ofis'teydik.
DORIAN … Ve o dedi ki—
Evet.
DORIAN … Bunu bana neden anlatıyorsun.
Çünkü yanlış anlamışım.
DORIAN … Ne.
O yanlış anlamış.
Beni öldürmesini istediğimi sanıyor.
DORIAN … Neden öyle—
Oedipus işi.
Medea işi.
Kafasında hepsi birbirine girmiş.
Oğul anneyi öldürür.
Âşık sevdiğini öldürür.
Kurban zalimi öldürür.
DORIAN … O zaman söyle ona.
Söyledim.
DORIAN … Ee?
Bana inanmadı.
Ya da inandı ve kendi versiyonunu daha çok sevdi.
DORIAN … Ne yapacağız.
Bırak olsun.
DORIAN … Bırak—
Bu gece birinin ölmesi gerekiyor.
Ay zirvede.
Ritüel eksik.
Annem öldü ama gömülmedi.
Yakılmadı.
Gönderilmedi.
DORIAN … Yani sen—
Ben tamamlıyorum.
DORIAN … Hayır.
(DORIAN'ın yüzünü tutar, şefkatle)
Dinle.
Sen tanıksın.
Sen izleyeceksin.
Sen yazacaksın.
Sen anlatacaksın.
Senin işin bu.
Artık kartal sensin.
DORIAN … İstemiyorum—
Çok geç.
Zaten öylesin.
(yüksek sesle, odaya)
Hazırım.
VLAD … Neye hazırsın.
Biliyorsun.
VLAD … Söyle.
Söz verdin.
VLAD … Ben çok şey söz verdim.
Bana özgürlük söz verdin.
VLAD … Sen ona özgürlük mü diyorsun?
O öyle.
VLAD … Benden istiyorsun ki—
Evet.
VLAD … Onların önünde.
Özellikle onların önünde.
VLAD … İzliyor mu?
O hep izler.
III. PERDE — 3. SAHNE
(DORIAN'a)
Tam olduğu gibi yaz.
DORIAN … Yazacağım.
(BEDLAM'a)
Sonuna kadar kalacak mısın?
BEDLAM … Evet.
Dayanabilir misin?
VLAD … İyi akşamlar.
İyi akşamlar.
VLAD … Son bir—
Hayır.
Sadece temiz yap.
Tam kalbine.
Tek hamle.
Oyalanmak istemiyorum.
Burası.
BILL
II. PERDE — SAHNE 2
JETT … Aynı şey.
Onlarla olursun sanıyordum.
JETT … Öyleyim.
Buradasın.
JETT … Aynı şey.
Bütün semtte elektrik kesik.
JETT … Ne elverişli.
Öyle mi düşünüyorsun?
JETT … Biliyorum.
Ne yapıyorlar?
JETT … Parasını ödediğin şeyi.
Ben bunun için para ödemedim.
JETT … Bir gösteri için ödedin. Gösterini alıyorsun.
Bu bir gösteri değil. Bu—
JETT … Ne.
Biliyorsun ne.
JETT … Anne'yi biliyordun.
Araştırmayı biliyordum.
JETT … Araştırmayı.
Stüdyoyu. Arşivi. Şu—
JETT … Kuyuyu?
Ne kuyusu.
JETT … Yapma.
Neden bahsettiğini bilmiyorum—
JETT … Onu kazmasına yardım ettin.
O farklıydı.
JETT … Nasıl.
Kavramsaldı. Bir dekor. Medea işi için.
JETT … Ya otobüs?
Sahne dekoru.
JETT … Haftalardır.
Onun—performans olduğunu sanıyordum.
JETT … Öyleydi.
Oyunculuk yaptığını sanıyordum.
JETT … Ta ki yapmayana dek.
Kalanını getirdim.
Prodüksiyon için.
Pontus. Şubat. Demiştin ki—
JETT … Prodüksiyon yok.
Ne?
JETT … Gösteri yok.
O zaman ne halt için bunca zamandır—
JETT … Bir cinayet için para ödüyordun.
Bunu benim üstüme yıkma.
JETT … Buradaydın, değil mi?
Ben sponsorunum.
JETT … Soru şu: ne tür bir tanık.
Ne istiyorsun?
JETT … Stüdyo kapansın.
O zaman neden—
JETT … Ve sana ihtiyacım vardı.
Beni kullanıyorsun.
JETT … Evet.
Ne için?
JETT … Kapı kilitliyken.
O—
JETT … Ne.
Sen istemiştin—
III. PERDE — SAHNE 1
DORIAN … vampirim, Anne. Sıradan bir pislik değil!
...İsa.
JETT … Geç kaldın.
Bu ne lan?
BEDLAM … Araştırma.
Cinayet gibi duruyor.
JETT … Aile meselesi.
Paramı istiyor musun, istemiyor musun?
JETT … İhtiyacımız var.
O zaman gömün şunu.
BEDLAM … Hayır.
Aklını kaçırmışsın.
DORIAN … O kalıyor. Havalı. Kıçımı serinletiyor.
Evlat, yapma—
JETT … Onları kontrol ettiğimi mi sanıyorsun?
Beni sen çağırdın.
JETT … Ve buradasın.
Siz insanlar zehirsizsiniz.
BEDLAM … Ve sen zehri finanse ediyorsun.
O şey hâlâ izliyor mu?
BEDLAM … Her zamanki gibi.
Ödümü koparıyor.
JETT … İyi. Demek ki çalışıyor.
(öfkeli; BEDLAM'a)
Kalk. Kazdığını söylediğin lanet kuyu nerede?
BEDLAM … Bak.
(öfkeden deliye dönmüş)
Para ödediğim kuyu bu mu, dolandırıcı?
BEDLAM … Otobüsü üstüne çaktım.
(çok öfkeli)
Buraya mı işiyorsun?
Salona mı?
Sana kiraladığım iki dönüm arazi.
Şehir otobüsünü mü kullanıyorsun?
DORIAN … Askerler izliyor.
Gamalı haçlar mı?
Ev sahibine söyledin mi?
DORIAN … Neden "anıt mezar," baba?
Boş, ama dolu.
Alman anıt mezarında Türk tuvaleti!
JETT … Sunağın etrafında.
Toplanın ve gidin. Stüdyo mühürlendi. Kapandı.
VLAD
I. PERDE — 1. SAHNE
BEDLAM … Ee?
Ne dedin, geri zekâlı?
Seni, annenin kendi oğluyla yattığından şüphelenmeye ikna eder.
BEDLAM … Sen de bilirsin—
O Jett değil, iftiracı. Bill'le değil.
Ondan nefret ediyorsun çünkü o sivriliyor.
DORIAN … Dokunma bana. O izliyor.
Daha kararlı bir Medea'yı hak ettin. Erken.
Beşik zamanı.
ANNE … Adam çalana müstahak.
Hangi imbik. Kenevir mi rakı mı?
BEDLAM … Aramızda—biraz—ileri gittik.
(ona el hareketi çeker)
Çocuktunuz.
BEDLAM … sahibi bana para verdi—git—onları ifşa etme.
(öfkeyle)
Yalan üstüne yalan.
BEDLAM … Doğal olarak—Trajedi Kürsüsü'nü ben aldım.
(ona klasörle vurur)
İnançların hakkında istihbarat topladım.
BEDLAM … Prova başa. Gerçeği çöpe at.
(ilerler)
Irkımın ideallerinin ışığı kör ediyor beni—
III. PERDE — SAHNE 1
BEDLAM … Hayır, gelmeyecek.
Hâlâ uğraşıyor musun? Tanrı aşkına.
Şuna bak—sargılar, çöpler, ölü anne kupa gibi dikilmiş.
Sen buna sanat mı diyorsun?
BEDLAM … Bu okunabilir bir tarih.
Tarih benim. Kanla yazılmış.
JETT … Kurtar bizi.
Ne—korktun mu? Benden mi? Gerçekten mi?
BEDLAM … daha dokunursan, seni Annem'in yanına gömerim.
Hepiniz birbirinizi yiyeceksiniz.
Ben sadece izleyeceğim.
III. PERDE — SAHNE 2
JETT … Hazırım.
Neye hazırsın.
JETT … Biliyorsun.
Söyle.
JETT … Söz verdin.
Ben çok şey söz verdim.
JETT … Bana özgürlük söz verdin.
(karanlık bir kahkaha atar)
Sen ona özgürlük mü diyorsun?
JETT … O öyle.
Benden istiyorsun ki—
JETT … Evet.
Onların önünde.
JETT … Özellikle onların önünde.
İzliyor mu?
III. PERDE — 3. SAHNE
BEDLAM … Evet.
İyi akşamlar.
JETT … İyi akşamlar.
Son bir—
BEDLAM … Önce, gelen hediyeyi al. Tamamen.
(geri çekilirken, dişlerini göstererek)
Vampirler!
ANNE
I. PERDE — 1. SAHNE
BEDLAM … Uluma yok. Gösteriş yok.
(yukarı doğru gerinir; Erinyesler saçına takılır)
Zavallı hayatım.
Doymak bilmez Kader.
Lanetler.
KORO … Pontuslu katil, satılmış cadı...
(kuyunun yeraltı dünyasına bakarak)
"Quid me vocatis sospitem solam e meis, umbrae meorum?"
Neden beni çağırıyorsunuz?
KORO … Kardeşini evlilik nişanı için doğradın.
Kim, ben mi? Geri çekil, kaçık.
Bedlam!
Bu cahil, yeni gömülmüş ölüler saçımda ne istiyor?
Yeter artık—lanet olsun.
KORO … Sevin—seni kazığa oturtur.
Bedlam, ne diyor? Beni kim kazığa oturtuyor?
Yüzyıllardır bedel ödüyorum çocuğum. Medea değil, Cassandra; Truva Kralı Priamos'un genç kızı, ailemin tek sağ kalanı.
BEDLAM … Ev sahibinin kızı kaptanın kucağına düştü."
(keyifle)
Ah, alçak.
BEDLAM … Babası onu küller içinde topluyor."
Adam çalana müstahak.
BEDLAM … iyi saman. Domuzlara atıldı. Babama ulaş.
(parmak sallar)
Kim, ben mi? Cık cık.
BEDLAM … Piç.
Onu kıçında kuluçkaya yatırırsın. Oyunlarını biliyoruz.
BEDLAM … Dönünce görürsün.
(kartala)
Medea'nın çocuklarının geleceği ne olurdu?
(bastırılmış kahkaha)
Palyaçolar, oyuncular, öğretmenler, krallar ya da anne katili.
Önemli bir şey değil.
KORO
I. PERDE — 1. SAHNE
ANNE … Lanetler.
Pontuslu katil, satılmış cadı...
ANNE … Neden beni çağırıyorsunuz?
Kardeşini evlilik nişanı için doğradın.
ANNE … Yeter artık—lanet olsun.
Sevin—seni kazığa oturtur.
ANNE … genç kızı, ailemin tek sağ kalanı.
Medea! Kardeşini kanlı Pontus'a fırlattın—
yaralı bir at gibi—denize savurdun—